Video of the Aurora Australis taken by the crew of Expedition 29 on board the International Space Station. This sequence of shots was taken September 17, 2011 from 17:22:27 to 17:45:12 GMT, on an ascending pass from south of Madagascar to just north of Australia over the Indian Ocean.
Τετάρτη 21 Σεπτεμβρίου 2011
Aurora Australis
Video of the Aurora Australis taken by the crew of Expedition 29 on board the International Space Station. This sequence of shots was taken September 17, 2011 from 17:22:27 to 17:45:12 GMT, on an ascending pass from south of Madagascar to just north of Australia over the Indian Ocean.
Αποκλειστικη Ειδηση
Μετρα για σωβρακα
Μετα απο αποκλειστικες πληροφοριες του Μπλογκ μας η κυβερνηση προκειμενου να ανταποκριθει στις προσταγες της τροϊκας και του ΔΝΤ και να επιτυχει τους στοχους της θα καλεσει ολους τους εχοντες ταυτοτητα με Ελληνικη υπηκοοτητα απο τις κατα τοπους εφοριες και θα τους παρει μετρα για σωβρακα.
Το καινουριο σωβρακο θα φοριεται 7 μερες την εβδομαδα 365 μερες το χρονο θα ειναι αλεξισφαιρο και θα κλειδωνη με ειδικο ηλεκτρονικο συστημα.
Οι κατοχοι του σωβρακου θα πηγαινουν μια φορα το μηνα στις κατα τοπους εφοριες οπου θα ξεκλειδωνεται για να γινεται ο προγραμματισμενος ελεγχος και εργασιες.
Οι στοχοι του σωβρακου ειναι οι εξης:
1) απο τον ελεγχο των κοπρανων θα διαπιστωνεται τι εφαγε ο κατοχος του και θα του επιβαλλονται οι αναλογες ποινες και προστιμα εαν εχει ξεφυγη απ τα προγραμματισμενα θεσμικα κριτηρια του Υπουργειου οικονομικων.
δηλαδη εαν βρεθει αποτυπωμα - η ιχνος κρεατος στα κοπρανα και ειναι μισθωτος η συνταξιουχος της ταξης των 500 - 600 ευρω θα καλειται να δωσει εξηγησεις στον υπουργο οικονομικων αυτοπροσωπως ετσι ωστε να διαπιστωθει πως βρεθηκαν ιχνη κρεατος στα κοπρανα καθ οτι ειναι κοινως γνωστον οτι με 500 - 600 ευρω μισθο η συνταξη ειναι αδυνατον να αγοραζεις κρεας.
2) εαν τα κοπρανα δεν ειναι του αναλογου προβλεπομενου βαρους με τον κατοχο του σωβρακου θα καλειται επισεις να δωσει εξηγησεις αυτοπροσωπως στον υπουργο οικονομικων.
δηλαδη εαν το βαρος των κοπρανων δεν ειναι αναλογο του προβλεπομενου απο τη σωματικη διαπλαση και βαρος του κατοχου παει να πει οτι ο κατοχος του σωβρακου δεν εφαγε αρκετα πραγμα που δημιουργει υποννοιες οτι φυλαει λεφτα στην καβατζα πραγμα απαραδεκτο ειδικα αν ειναι της ταξης των 500 - 600 ευρω.
3) και τελευταιο τα κοπρανα θα πηγαινουν σε ειδικους φουρνους της ΝΔ και του Πασοκ και θα τα κανουν παξιμαδια προς εξαγωγη στις Ευρωπαϊκες χωρες.
πολυ φοβουμαστε οτι οι συνδικαλιστες υποκινουμενοι απο το ΚΚΕ θα διαμαρτηρηθουν σφοδρα για το οτι το παξιμαδι δεν θα διατιθεται για εγχωρια καταναλωση αλλα θα εξαγεται στο εξωτερικο προς βρωση και τερψη των Ευρωπαιων.
το υπουργειο λαμβανει μετρα για τις απροοπτες εξελιξεις που μπορει να εχει μια τετοια ενεργεια αλλα και το πως θα αποφυγη το σκοπελο των αντιδρασεων απο τους συνδικαλιστες οι οποιοι ειναι σιγουρο οτι επιθυμουν το παξιμαδι για εγχωρια καταναλωση.
Ειναι πια καιρος να στειλουμε το ΚΚΕ εις το πυρ το εξωτερον για τα προβληματα που προκαλει στη δημοκρατικη κοινωνια μας.
Το ΠΑΣΟΚ στην Κυβερνηση ο Λαος στην Εξουσια
Πρωτα ο Πολιτης
Παρακαλω τους φιλους του ΤΕΛΕΙΑ & ΠΑΥΛΑ εαν θελουν να ενισχυσουν το μπλογκ να κανουν κλικ στις διαφημισεις σε αυτη τη σελιδα ... music videos + ads
Σάββατο 17 Σεπτεμβρίου 2011
Ανεκδοτο : Ο Τοτος Πρωθυπουργος
τι κανεις εκει ρεε ???
Τραβαω κουπι να σωθουμε !!!
Ο Τοτος Πρωθυπουργος
Ο Τοτος ειναι παιδικος φιλος με το Γιωργακη αλλα τον τρωει η ζηλια γιατι ο Γιωργακης εχει μια Γερμανιδα γκομενα, την Αγγελα Μαρκελλα.
Μαθαινει ο Τοτος οτι ο Γιωργακης εχει ραντεβου με τη Μαρκελλα στην ακροθαλασσια στο Φλοισβο και αποφασιζει να κρυφτη για να τους παρει ματι.
Παει λοιπον ο Τοτος και στηνεται και πριν περασει πολυ ωρα καταφθανει το ερωτευμενο ζευγαρι μπαινουν σε μια ψαροβαρκα που ηταν δεμενη στο μολο (ως γνωστον ο Γιωργακης εχει αδυναμια στη βαρκαδα) που την λενε Ελλας και αρχιζουν τα χαδια, γδυνοντας ο ενας τον αλλον.
Επειδη δεν ακουγε τι ελεγαν και δεν εβλεπε καλα πλησιαζει πιο κοντα πισω απο ενα βραχακι.
Οταν μενουν ολογυμνοι βλεπει ο Τοτος οτι η Μαρκελλα ειναι Trans (τραβεστι) με ενα παλαμαρι τεραστιο.
Βαζει η Μαρκελλα μπροστα το Γιωργακη και του λεει ... τωρα θα βγαλουμε τη βαρκα στα βαθεια και τον πιανει σφιχτα ... μη φωναζεις της λεει ο Γιωργακης γιατι θα μας παρουν χαμπαρι ...
Σκασε ... του λεει η Μαρκελλα ... γιατι δε θα σου δωσω το δανειο ... καλα καλα της λεει ο Γιωργακης ... οτι πεις εσυ
Τωρα ... λεει η Μαρκελλα ... πιανει τρικυμια ... και αγκομαχουσε μπρος-πισω ... τσιμουδια ο Γιωργακης
Αχχχ ... λεει στο τελος η Μαρκελλα ... τωρα βυθιζεται η βαρκα ...
Ντυνονται ... βγαινουν απ τη βαρκα και βλεπουν τον Τοτο πισω απο το βραχακι να τον παιζει ...
Τι κανεις εκει ρεε ??? ... του λεει ο Γιωργακης
Τραβαω κουπι να σωθουμε ... λεει ο Τοτος
Παρακαλω τους φιλους του ΤΕΛΕΙΑ & ΠΑΥΛΑ εαν θελουν να ενισχυσουν το μπλογκ να κανουν κλικ στις διαφημισεις σε αυτη τη σελιδα ... music videos + ads
Διαβάστε περισσότερα...
Τραβαω κουπι να σωθουμε !!!
Ο Τοτος Πρωθυπουργος
Ο Τοτος ειναι παιδικος φιλος με το Γιωργακη αλλα τον τρωει η ζηλια γιατι ο Γιωργακης εχει μια Γερμανιδα γκομενα, την Αγγελα Μαρκελλα.
Μαθαινει ο Τοτος οτι ο Γιωργακης εχει ραντεβου με τη Μαρκελλα στην ακροθαλασσια στο Φλοισβο και αποφασιζει να κρυφτη για να τους παρει ματι.
Παει λοιπον ο Τοτος και στηνεται και πριν περασει πολυ ωρα καταφθανει το ερωτευμενο ζευγαρι μπαινουν σε μια ψαροβαρκα που ηταν δεμενη στο μολο (ως γνωστον ο Γιωργακης εχει αδυναμια στη βαρκαδα) που την λενε Ελλας και αρχιζουν τα χαδια, γδυνοντας ο ενας τον αλλον.
Επειδη δεν ακουγε τι ελεγαν και δεν εβλεπε καλα πλησιαζει πιο κοντα πισω απο ενα βραχακι.
Οταν μενουν ολογυμνοι βλεπει ο Τοτος οτι η Μαρκελλα ειναι Trans (τραβεστι) με ενα παλαμαρι τεραστιο.
Βαζει η Μαρκελλα μπροστα το Γιωργακη και του λεει ... τωρα θα βγαλουμε τη βαρκα στα βαθεια και τον πιανει σφιχτα ... μη φωναζεις της λεει ο Γιωργακης γιατι θα μας παρουν χαμπαρι ...
Σκασε ... του λεει η Μαρκελλα ... γιατι δε θα σου δωσω το δανειο ... καλα καλα της λεει ο Γιωργακης ... οτι πεις εσυ
Τωρα ... λεει η Μαρκελλα ... πιανει τρικυμια ... και αγκομαχουσε μπρος-πισω ... τσιμουδια ο Γιωργακης
Αχχχ ... λεει στο τελος η Μαρκελλα ... τωρα βυθιζεται η βαρκα ...
Ντυνονται ... βγαινουν απ τη βαρκα και βλεπουν τον Τοτο πισω απο το βραχακι να τον παιζει ...
Τι κανεις εκει ρεε ??? ... του λεει ο Γιωργακης
Τραβαω κουπι να σωθουμε ... λεει ο Τοτος
Παρακαλω τους φιλους του ΤΕΛΕΙΑ & ΠΑΥΛΑ εαν θελουν να ενισχυσουν το μπλογκ να κανουν κλικ στις διαφημισεις σε αυτη τη σελιδα ... music videos + ads
Παρασκευή 16 Σεπτεμβρίου 2011
Η Ηλιθιοτητα των Πολιτικων σπρωχνει την Ελλαδα σε περιπετειες με απροβλεπτες διαστασεις.
Αυτοι που με τους αθλιους χειρισμους τους και την κλοπη και κατασπαταληση του δημοσιου χρηματος εφεραν την Ελλαδα στην κατασταση την οποια βρισκεται και κατω απ τον ελεγχο του ΔΝΤ και της ΕΚΤ τωρα σπρωχνουν την κατασταση στα ακρα προκειμενου να διατηρηθουν στην εξουσια και να συνεχισουν την ιδια προδοτικη για το Εθνος πολιτικη.
Ενω τα αποθεματα σε μετρητα επαρκουν μονο εως τα τελη Σεπτεμβριου η τα μεσα του Οκτωβρη κατ αλλα δημοσιευματα, (φανταστειτε τι θα γινη σε περιπτωση που δε μας δωσει το ΔΝΤ την εκτη δοση) η Ελλαδα ειναι ετοιμη να μπει σε εμπολεμη κατασταση με την Τουρκια λογω της απαραδεκτης και προδοτικης πολιτικης των ανδρικειλων που εχουν την εξουσια.
Αντι της ειρηνικης συνυπαρξης με τους Τουρκους και την συνεκμεταλλευση των οποιων κοιτασματων φυσικων πορων με αυτους κοιτωντας προς την εξομαλυνση των σχεσεων των δυο λαων διαλεξαν την συμπραξη με τους Εβραιους και το δυναμιτισμο των σχεσεων με την Τουρκια.
Η κατασταση παιρνει απροβλεπτες διαστασεις πριν ακομα κανει την πρωτη δοκιμη το γεωτρυπανο των Εβραιων στην Κυπριακη ΑΟΖ.
Οι Εβραιοι που μεχρι και την επιθεση στο Τουρκικο πλοιο, Μαβι Μαρμαρα, του στολισκου που πηγαινε εφοδια για τους αποκλεισμενους στη Γαζα ηταν συμμαχοι με τους Τουρκους εγιναν ξαφνικα ο φυλακας αγγελος μας.
Πριν ακομα διαπιστωσουμε τι ειδους κοιτασματα υπαρχουν αν ειναι προσοδοφορα κλπ ειμαστε ετοιμοι να βγαλουμε τα ματια μας με τους Τουρκους στην χειροτερη μεταπολιτευτικη περιοδο και κοινωνικοοικονομικη κριση που περναει η Ελλαδα.
Ολα τα ΜΜΕ κανουν λογο για προκλητικη Τουρκικη πολιτικη τη στιγμη που εμεις προκαλουμε και βγαζουμε μονοι τα ματια μας.
Αυτη ειναι η πραγματικοτητα γιατι το στηριγμα των απατεωνων πολιτικων που εχουν κατακλεψει και διοικουν τον τοπο τα τελευταια 37 χρονια ειναι τα ΜΜΕ.
Παμε να κανουμε πολεμο με τους Τουρκους υπολογιζοντας στις πλατες αυτων που αποδεδειγμενα μας εχουν προδωσει στο παρελθον, των Εβραιων και των Αμερικανων.
Τα ιδια ελεγαν και κατα την εισβολη των Τουρκων στην Κυπρο ... οτι οι συμμαχοι μας Αμερικανοι εστελναν αεροπλανοφορα κλπ κλπ με αποτελεσμα να χαθει η μιση Κυπρος.
Τωρα εκτος της τροπης που παιρνουν τα γεγονοτα και της γενικευμενης ανασφαλειας που εσκεμμενα προκαλειται απο τους προδοτικους χειρισμους των πολιτικων κινδυνευει η υπολοιπη Κυπρος το Καστελλοριζο και βρισκονται σε ρισκο ολα τα μεθοριακα νησια.
Οι προδοτες πολιτικοι βλεποντας να καταρρεει το κρατος απο τους δικους τους χειρισμους και φοβουμενοι την οργη του λαου επιδιωκουν ενταση των σχεσεων η εμπολεμη συρραξη με την Τουρκια.
Με τον ιδιο τροπο που διαφθειρεται ΕΣΚΕΜΜΕΝΑ το κοινωνικοπολιτικο γιγνεσθαι του τοπου ετσι διαφθειρονται ολοι οι κρατικοι τομεις μυστικες υπηρεσιες, στρατος, δημοσιοι οργανισμοι για παραπανω απο 37 χρονια.
Δοθηκαν στους Βρεττανους τα στοιχεια για τα νεα στελεχη που εχουν προσληφθει στην ΕΥΠ ( τα παλαια τα ξερουν και τα παρακολουθουν)
Η ανακοίνωση της ΕΥΠ για την δίωξη κατασκοπείας σε βάρος του στελέχους της
Πριν λίγο εκδόθηκε από την Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών (ΕΥΠ) ανακοίνωση για το σκάνδαλο κατασκοπείας (;) που έχει δημιουργηθεί και οδήγησε σε ποινική δίωξη κατά στελέχους της υπηρεσίας. Από την ανακοίνωση συνάγεται ότι δόθηκαν στους Βρετανούς (βρετανικό Πανεπιστήμιο για την ακρίβεια - Τα βρετανικά Πανεπιστήμια είναι συνήθης "βιτρίνα" των βρετανικών μυστικών υπηρεσιών), στοιχεία για τα νέα στελέχη που έχουν προσληφθεί στην ΕΥΠ.
Η ανακοίνωση αναφέρει τα παρακάτω:
1. Στο πλαίσιο ελέγχου ασφαλείας υπολογιστών της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών στις 14-7-2010, απεκαλύφθη ότι στον σκληρό δίσκο ηλεκτρονικού υπολογιστού της Ομάδας που συνεργάζεται με την Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Καταπολέμησης της Απάτης (Office Europeene de Lutte Anti-Fraude – OLAF, Ομάδα η οποία δεν έχει καμία σχέση με το σύστημα νόμιμης επισύνδεσης της Υπηρεσίας), υπήρχαν στοιχεία ατόμων που διορίσθηκαν κατόπιν συμμετοχής τους στο διαγωνισμό προσλήψεων της ΕΥΠ, του οποίου η τελική φάση ξεκίνησε στις 10-11-2008.
2. Συγκεκριμένα προέκυψε ότι στις 17-11-2008 στις 13:12′ τα στοιχεία 980 ατόμων, μεταξύ των οποίων και εκείνα των προαναφερομένων υπαλλήλων, απεστάλησαν από τον υπολογιστή αυτό σε συγκεκριμένο email που είχε δημιουργηθεί στους εξυπηρετητές (Serνers) βρετανικού πανεπιστημίου, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι και η εθνικότητα του κατόχου του email ήταν βρετανική.
3. Η σχετική υπηρεσιακή αναφορά διαβιβάστηκε εκ του νόμου στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Αθηνών, η οποία προέβη στις ενέργειες της αρμοδιότητάς της με αποτέλεσμα την άσκηση ποινικής δίωξης κατά του συγκεκριμένου υπαλλήλου.
4. Ο εν λόγω υπάλληλος μετακινήθηκε 5-2-2010 από την παραπάνω Ομάδα, στην οποία ήταν συντονιστής από το 2006, σε άλλη Διεύθυνση της Υπηρεσίας.
5. Η έρευνα συνεχίζεται από τις αρμόδιες ελληνικές αρχές σε συνεργασία με τη Europol, προκειμένου να διαπιστωθεί ο τελικός αποδέκτης-χρήστης των διαβιβασθέντων στοιχείων.
Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr
Ξεκίνησαν επιχειρήσεις- Ηλεκτρονικός πόλεμος παντού στην Α.Μεσόγειο...
Δυστυχώς έχουμε ραγδαία επιδείνωση της κατάστασης ασφάλειας στην Ανατολική Μεσόγειο από την περιοχή της Ρόδου μέχρι σχεδόν τις ακτές του Ισραήλ με επίκεντρο το σημείο εγκατάστασης της πλατφόρμας «Ηomer Ferrington» της Noble Energy στο "Οικόπεδο 12" της κυπριακής ΑΟΖ, όπως αναφέρουν διασταυρωμένες πληροφορίες του defencenet.gr από Ελλάδα-Κύπρο-Ισραήλ.
Στην περιοχή που ορίζεται από το τρίγωνο Ρόδου - Μεγίστης, του σημείου που έχει "δέσει" η πλατφόρμα του γεωτρύπανου (με άνδρες των ισραηλινών ειδικών δυνάμεων με πολιτική ενδυμασία επάνω) και της Αττάλειας στην Τουρκία εξελίσσεται εδώ και λίγες ώρες η πρώτη αναμέτρηση των τριών χωρών με εφαρμογή ηλεκτρονικών αντιμέτρων (ECM) και αντι-αντιμέτρων (ΕCCM). Ταυτόχρονα παρατηρείται μια άνευ προηγουμένου συγκέντρωση δυνάμεων κυρίας αεροσκαφών ηλεκτρονικής αναγνώρισης και UAV σε πρώτη φάση πρακτικά από όλες τις εμπλεκόμενες πλευρές.
Η έναρξη επιχειρήσεων ηλεκτρονικού πολέμου, αναγνώρισης και επιτήρησης εχθρικών δυνάμεων, δυστυχώς δεν προοιωνίζει τίποτα το θετικό προς την κατεύθυνση εκτόνωσης της κατάστασης, αφού η Άγκυρα δείχνει να "έχει απασφαλίσει".
Αυτό που συμβαίνει τώρα με την εφαρμογή ηλεκτρονικών αντιμέτρων σε ελληνικές περιοχές, εντός της ελληνικής υφαλοκρηπίδας, καταδεικνύει "κρατική αλητεία", όπως επίσης και οι αποστολές συλλογής πληροφοριών των αεροσκαφών τους στην Α.Μεσόγειο κατά εθνών που σε καμία περίπτωση δεν την έχουν ενοχλήσει.
Σήμερα το πρωί, τουρκικά μαχητικά και αναγνωριστικά αεροσκάφη, πέταξαν από την Τουρκία ανατολικά της Κύπρου και μετά κατευθύνθηκαν νοτιοδυτικά μέχρι ανοικτά της Αμμοχώστου, χωρίς να πλησιάσουν περιοχές των κυπριακών θαλάσσιων πεδίων στα νότια, παραβιάζοντας φυσικά, ανενόχλητα τον κυπριακό εναέριο χώρο.
Τουρκικά μαχητικά F-16 και αναγνωριστικά αεροσκάφη F-4, ισραηλινά αεροσκάφη ηλεκτρονικού πολέμου και δεκάδες ελικόπτερα πετούν στον ευρύ αυτό θαλάσσιο χώρο.
Ενεργό ρόλο στην φύλαξη της πλατφόρμας έχει αναλάβει και η ηρωική κυπριακή Εθνοφρουρά που με τις μικρές δυνάμεις της υπερασπίζει για άλλη μια φορά τον κυπριακό Ελληνισμό και τα δικαιώματά του: Δύο ελικόπτερα της Εθνικής Φρουράς με βάση το αεροδρόμιο Λάρνακας έχουν αναλάβει την φύλαξη της πλατφόρμας και εν ανάγκη την μεταφορά ενισχύσεων στους Ισραηλινούς, από ειδική ομάδα των ειδικών δυνάμεων που έχει συγκροτηθεί για τον σκοπό αυτό.
Την ίδια ώρα, αεροσκάφη ηλεκτρονικού πολέμου του Ισραήλ, πετούν στην περιοχή και κατά μήκος της γραμμής που χωρίζει τις ΑΟΖ Κύπρου και Ισραήλ, σε ύψος πέραν των 40.000 ποδών.
Σύμφωνα με πληροφορίες το Ισραήλ έχει εμπλέξει στην περιοχή τουλάχιστον UAV τύπου HALE (High Altitude Long Endurance) Eitan γνωστά και ως Heron TP τα οποία πετούν σε ύψος 40.000 ποδών και έχουν αυτονομία 36 ωρών. Διαθέτουν όλα τα συστήματα εκείνα που επιτρέπουν στους Ισραηλινούς να επιτηρούν όχι μόνο την ακριβή τοποθεσία εγκατάστασης του τρυπανιού της Noble Εnergy αλλά και όλης της γύρω περιοχής έτοιμα να ειδοποιήσουν το κέντρο επιχειρήσεων των ισραηλινών για πιθανή προσέγγιση τουρκικών σκαφών.
Τα συστήματα αυτά απαρτίζονται κάμερες ημέρας, θερμικές, ραντάρ SAR για ναυτική παρακολούθηση και Inverse SAR για την παρακολούθηση σκαφών επιφανείας απλώνοντας ένα δίχτυ προστασίας γύρω από την πλατφόρμα. Εάν τα τουρκικά σκάφη επιχειρήσουν να προσεγγίσουν την περιοχή, οι Ισραηλινοί θα το γνωρίζουν ώρες πριν καθώς η εικόνα και τα δεδομνένα του Eitan φτάνουν σε πραγματικό χρόνο στα κέντρα επιχειρήσεων των Ισραηλινών.
Ταυτόχρονα η ισραηλινή Αεροπορία έχει εμπλέξει ένα τουλάχιστον G500 SEMA (Special Electronic Mission Aircraft) το οποίο μπορεί να παρακολουθεί όλη την ηλεκτρονική «κίνηση» στο Η/Μ φάσμα από επικοινωνίες έως και τα σήματα ραντάρ που μπορεί να προέρχονται από και σειρά αισθητήρων και δη ναυτικών σε σκάφη επιφανείας.
Επίσης έχουν διατεθεί από ισραηλινής πλευράς αεροσκάφη C-12 COMINT/COM Jammer με καθήκοντα ελέγχου επικοινωνιών που συνίστανται στην υποκλοπή και τις παρεμβολές.
Η Τουρκία αν και δεν έχει πλησιάσει ακόμη την περιοχή των κυπριακών πεδίων εντούτοις με πτήσεις αεροσκαφών ηλεκτρονικού πολέμου και ναυτικής συνεργασίας CN-235MPA, CN-235-100, C-130B με εξοπλισμό SIGINT-ELINT και C-160T έχει ξεκινήσει ένα όργιο παρεμβολών στην περιοχή μεταξύ όδου και Καστελόριζου.
Ειδικά τα αεροσκάφη ηλεκτρονικής παρακολούθησης CN-235 M-100 ELINT Milsis-2U/Radar ED κάνουν πολύ "δουλειά", προσπαθώντας να αποκόψουν ηλεκτρονικά τη Μεγίστη από την Ρόδο.
Αν και τα τουρκικά CN-235 M-100 είναι εξακριβωμένο πως επιχειρούν στην περιοχή δεν συμβαίνει το ίδιο και με τα C-160 ελέγχου επικοινωνιών ( Jamint -2U COMIINT/com-jammer) και τα 2 C-130B SIGINT/ELINT της τουρκικής Αεροπορίας που διαθέτουν με ειδικές παλέτες όπως συμβαίνει και με αντίστοιχη διαμόρφωση για τα C-130 της ΠΑ.
Πληροφορίες αναφέρουν πως η τελευταία έχει μετακινήσει το σύνηθες ίχνος των περιπολιών των ΕΜΒ-145Η ΑΣΕΠΕ «νοτιότερα και ανατολικά» καθώς ελλείψει ενός αεροσκάφους ΑΦΝΣ έχουν επωμιστεί την αποστολή επιτήρησης της τουρκικής ναυτικής δύναμης. Και τα ΕΜΒ-145 έχουν εκτεταμένες δυνατότητες παρακολούθησης σημάτων στον Η/Μ «χώρο» πραγματοποιώντας ELINT και COMINT, το τελευταίο για τον έλεγχο και υποκλοπή επικοινωνιών.
Να σημειωθεί ότι το ραντάρ των αεροσκαφών Erieye PS-890 εκτός από εναέρια ίχνη είναι ικανό να εντοπίζει και σκάφη επιφανείας έως και πυραυλακάτους.
Ταυτόχρονα όλα τα πλοία και τα αεροσκάφη που σκοπεύουν να περάσουν από την Ανατολική Μεσόγειο, όπως και οι ναυτιλιακές και αεροπορικές Αρχές σε πολιτικό και στρατιωτικό επίπεδο σε όλες τις χώρες, έχουν ενημερωθεί ότι απαιτείται να κινούνται σε απόσταση μεγαλύτερη των 5 ν.μ. από την πλατφόρμα της Noble Energy.
Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr
A world with a double sunset
Discovery of Kepler-16b
NASA’s Kepler mission has turned fiction into fact. A world with a double sunset that was first imagined in "Star Wars" over 30 years ago in a galaxy far, far away has become scientific reality. Credit: NASA / Ames Research Center Διαβάστε περισσότερα...
Τετάρτη 14 Σεπτεμβρίου 2011
Οχι στη δημιουργια Ανεξαρτητου Παλαιστινιακου Κρατους ειπε ο Ομπαμα
![]() |
| απο δουλος Πλανηταρχης κι απο Πλανηταρχης δουλος |
Αυτη η συμφωνια δεν τηρηθηκε ποτε. Ιδρυθηκε μονο το κρατος των Εβραιων το Ισραηλ και οχι των Παλαιστινιων ...
Εκτος λοιπον απο τη Διακηρυξη του ΟΗΕ ο κυριος Ομπαμα ξεχασε οτι στα φορτια των Αφρικανων δουλων που μεταφερονταν απ την Αφρικη στην Αμερικη το 20% ηταν η δικαιολογημενη φυρα που ασφαλιζαν τα φορτια οι δουλεμποροι και οι ασφαλιστικες εταιρειες.
Δηλαδη απο τους 100 Αφρικανους που μεταφερονταν οι 20 ηταν στο προγραμμα οτι θα πεθαιναν κατα τη διαρκεια του ταξιδιου λογω της ιδιαιτεροτητας στις αθλιες συνθηκες μεταφορας.
Φαινεται οτι το σοϊ του κυριου Ομπαμα δεν ηταν απ αυτους που πεθαιναν κατα τη διαρκεια του ταξιδιου αλλα απ αυτους που προσεφεραν με ζηλο τις υπηρεσιες τους στους αφεντες.
δεν εξηγειται αλλιως το οτι ο κυριος Ομπαμα ειναι σημερα ο Πλανηταρχης της Γης. Τις καλες του υπηρεσιες και τη δουλοπρεπεια στα αφεντικα του εξακολουθει πιστα να τις υπηρετη.
Ετσι λοιπον αποδεικνυεται για αλλη μια φορα οτι οταν καποιος εχει το συνδρομο του δουλου ... και Αρχοντας του κοσμου να στεφθει παλι δουλος θα ειναι και θα υπηρετη πιστα τα αφεντικα του.
Κυριε Ομπαμα ειχες την ευκαιρια να ξεπερασεις τον εαυτο σου και να δειξης ανωτεροτητα αλλα εσυ δειχνεις δουλοπρεπεια ...
Για τους προκατοχους σου ξεραμε περι τινος προκειται αλλα απο εσενα περιμεναμε εστω λιγη αξιοπρεπεια παραπανω κυριε Ομπαμα λογω του οτι προερχεσαι απο μια φυλη που εχει υποστει τα πανδεινα απο τους αποικιοκρατες δουλεμπορους εγκληματιες.
Σα δε ντρεπεσε να καταδικαζεις εναν ολοκληρο λαο και τους αγωνες που κανει για ανεξαρτησια εδω και δεκαετιες εναντια στους δουλεμπορους που εφεραν τους προγονους σου στην Αμερικη και να ξευτιλιζεις το αιμα των προγονων σου ...
και επαναλαμβανω
Το 1947, ο ΟΗΕ ανέλαβε τον έλεγχο της Παλαιστίνης, και στις 29 Νοεμβρίου η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ υιοθέτησε την απόφαση Αρ. 181 για την διαίρεση της Παλαιστίνης σε ένα Ισραηλινό και ένα Αραβικό - Παλαιστινιακο κράτος, και την μετατροπή της Ιερουσαλήμ σε διεθνή πόλη εκτός συνόρων...
Αυτη η συμφωνια δεν τηρηθηκε ποτε. Ιδρυθηκε μονο το κρατος των Εβραιων το Ισραηλ και οχι των Παλαιστινιων ...
Αυτος ειναι και ο λογος που οι Παλαιστινιοι μαχονται και θα συνεχισουν να μαχονται τους Ισραηλινους αλλα και την αδικια του ΟΗΕ ...
Αυτος ειναι και ο λογος που ρισκαρεται η ασφαλεια του Πλανητη με εναν τριτο παγκοσμιο πολεμο ...
Κυριακή 11 Σεπτεμβρίου 2011
Παγκοσμιο Κεντρο Εμποριου 10 Χρονια Μετα
απ το αποτελεσμα φαινεται οτι οι μονοι κερδισμενοι απο αυτην την ιστορια ειναι οι Εβραιοι αφου απαλλαχτηκαν απο εναν μισητο εχθρο, τον Σανταμ κι εστησαν εναν πολεμο δηθεν κατα της τρομοκρατιας (των εχθρων του Ισραηλ), οι εταιρειες που εστελναν μισθοφορους στο ΙΡΑΚ και οι πετρελαϊκες εταιριες ... ολα τα κρατη που αναμιχθηκαν σε αυτον τον πολεμο ειναι εθνικα χαμενα και καταχρεωμενα ...
για αλλη μια φορα οι Εβραιοι χρησιμοποιησαν την Αμερικανικη και Αγγλικη πολεμικη μηχανη (Αγγλοαμερικανους Σιωνιστες) για να τακτοποιησουν τους λογαριασμους τους.
Για το σκοπο αυτο επιστρατευθηκε ο γλοιωδης Τονυ Μπλαιρ ο οποιος φωναζε σαν παρθενα που την περιμενε ο βιαστης στη γωνια οτι ο Σανταμ εχει οπλα μαζικης καταστροφης ετοιμα να χρησιμοποιηθουν εντος 45 λεπτων.
Επισεις γελοιος ηταν και ο τοτε υπουργος εξωτερικων της Αμερικης Κολιν Παουελ που εκανε ολοκληρο ταξιδι στην Αγγλια για να φερει τις φωτογραφιες (ετσι ελεγε ο Αγγλικος τυπος ... λες και δε μπορουσε να τις στειλη με fax η μαιλ) που εδειχναν τα εργοστασια και τα μερη οπου ο Σανταμ εφτιαχνε και εκρυβε τα υποτιθεμενα οπλα μαζικης καταστροφης που δεν βρεθηκαν ποτε.
Ο Τζωρτζ Μπους εστω και υποκριτικα ζητησε συγνωμη για το ψεμα των οπλων μαζικης καταστροφης ο γλοιωδης Τονυ Μπλαιρ ομως δεν ζητησε συγνωμη ποτε, πραγμα που επιβεβαιωνη το ποιος ηταν αυτος που εδωσε τις ψευδεις πληροφοριες για τα οπλα μαζικης καταστροφης του Σανταμ. (σημειωτεον οτι ο Τονι Μπλαιρ ηταν ο ηγετης του εργατικου κομματος ... με αλλα λογια της Αγγλικης Αριστερας)
Απο τα πολυ περιεργα στην υποθεση της επιθεσης στους Διδυμους πυργους ειναι η ανεξηγητη καταρρευση του 7 World Trade Center, ενος μικροτερου ουρανοξυστη 47 οροφων, που κατερρευσε χωρις να εχει πεσει πανω του αεροπλανο.
Η επισημη εξηγηση ειναι οτι ελειωσαν τα σιδερα απο τις υψηλες θερμοκρασιες της φωτιας που επιασε στο κτηριο.
Οποιος ομως δει βιντεο και αναλυσεις ειδικων με φωτογραφιες των συγκεκριμενων σιδηροδοκων που ηταν φτιαγμενο θα πεισθη οτι προκειται περι στημενης καταρρευσης. Ολο το υλικο του 7 World Trade Center θα μπορουσε να καταρρευση εκτος απο τις σιδηροδοκους.
επισεις περιεργες ειναι οι δηλωσεις του Bob Crow (κουμουνιστης, αποφοιτος Δημοτικου, αλλα προεδρος του συνδικατου RMT) ο οποιος, οχι απο συμπτωση, βρισκοταν τη συγκεκριμενη μερα και ωρα στο συγκεκριμενο μερος.
εδω ειναι το αυθεντικο κειμενο με τις δηλωσεις του Bob Crow μετα απο ερωτηση και το ενδιαφερον του ψυχιατρου του σχετικα με την κατασταση της υγειας του απο την εμπειρια της επιθεσης στους Διδυμους Πυργους. http://www.nabe.com/am2001/crow.html
Αξιζει τον κοπο να το διαβασετε και να βγαλετε τα συμπερασματα σας.
World Trade Center - by Bob Crow
The following is my account of the WTC tragedy, in response to a psychiatrist friend who was worried about my wellbeing:
“Michael, I am sorry to be so late getting back to you. Having basically lost two weeks of work and blowing two important deadlines, I have been dealing with my e-mail on a triage basis. My story is not so dramatic, and I was never in danger. Here is what happened.
I was at a meeting of the National Association for Business Economics at the World Trade Center Marriott, between the two towers. We were on the first floor at breakfast, listening to a speech by the Chief Operating Officer of Morgan Stanley, when the first plane hit the North Tower. First, there was a small shaking, like a small earthquake, and then there was a huge boom, and the room shook. We left. The hotel staff directed us out a side entrance, and then we crossed West Street. Debris was falling as we crossed -- mostly paper, but also glittering shards of glass and pieces of sheet metal. The dangerous stuff was falling close to the building and not endangering us. I did, however, see one man walk past whose head was covered with blood -- probably a spectacular scalp wound, as he was walking very strongly.
When we got to a safe distance across the street, we gathered in groups and tried to figure out what had happened. A stray commuter plane seemed like the most likely guess. At that point, we had no idea of the inferno inside. Then the fire grew and spread, along with the smoke. There was a thin line of flames, spreading along one floor. I remember thinking that it looked rather like a necklace, belying the pain and horror I knew must be behind it. I heard a nearby group of people scream and moan. Without looking, I knew what was happening: people were jumping. I could not help but watch for several minutes. Some of the jumpers looked controlled, like sky divers. Some looked as though they had second thoughts and were trying to swim to safety. One pair jumped simultaneously, as if they had made a pact. Through all of this, I was hoping against hope that the building’s internal fire suppression system would put out the flames or that they would simply die out on their own. I had no idea at the time that there was so much fuel or that it could burn for so long and with such intensity. Gradually, however, I knew that no one above the point of impact would survive.
While transfixed by this scene, I heard for an instant the roar of a large jet plane. I looked up in time to see the fireball emerge from both sides of the South Tower. (Not the TV view, since apparently no one had any cameras from the west side. That is why there were few jumpers on TV, I guess.) Oddly enough, although I remember hearing the jet engine, and the explosion must have been deafening, I have no recollection of hearing it. I guess my circuits must have been overwhelmed by the sight of the fireball.
My first thought when the second plane hit was, "Osama bin Laden." That was the first time that it had occurred to me that the first plane was deliberate. I probably did not linger more than a minute or two before leaving. I had to phone Carolyn before she turned on the TV, and I had seen enough history for one day. I was vaguely nauseated and did not want to watch a new round of jumpers from the South Tower.
I walked to the Battery and saw one of my senior colleagues and his wife (The Heebners). They were quite composed, sitting on a bench -- except that he had no shoes and socks! They skipped the breakfast meeting and had fled from their room. She looked quite chic, but I later learned that her raincoat covered only her nightgown. I heard later that a Good Samaritan, visiting from the West Coast and by pure luck not with his colleagues in the upper floors of the North Tower when the plane hit, gave Gil shoes and socks from his luggage.
I finally found my way to the foot of Wall Street in search of a pay phone. (All had long lines.) I walked by Trinity Church and found nearby a little Chinese restaurant in a food court. They let me use the business phone. When I offered to pay them, they refused, saying "Just buy a cup of coffee." I could not have possibly downed a cup of coffee at that time, so I left a fiver in the tip jar.
Now what? I cannot remember thinking about my computer, clothes, etc. in the hotel room. If I did, I probably thought I could go back and get them later. Anyway, at total loose ends, I decided to go back to Trinity Church and think things over. There was a scheduled service going on, one part of which was First Corinthians, Verse 13, on the power of love and caring. I commend it to all, because it is only when we begin to heed such mandates that we will ever break the cycle of wrath and hatred that is at the root of such evil as manifested on September 11.
While I was in Trinity Church, the towers collapsed. Even though we were still pretty close to the WTC and the church shook, it was not damaged as far as I could tell -- not even the lovely stained glass windows. However, it did begin to fill with dust and smoke, and many became anxious. I found the smoke annoying but tolerable but wondered if it would end or become worse. Outside, there was a solid wall of light gray, not unlike an unimaginably dense fog. I probably could not have seen my hand in front of my face, had I tried to leave. After about two hours, the smoke and dust had cleared sufficiently outside for us to see where we were going. The street was about two inches deep in ash, with charred documents everywhere. I wondered how many important transactions, how many people’s financial lives, were scattered or burned and how they would be reconstructed. .
With my face covered with a damp handkerchief, I made my way down Wall Street to South Street and then started to walk to midtown. It was odd that except for the heavy foot traffic heading north, it seemed fairly normal. The smoke from the towers seemed far away. I was hungry and had a good, cheap Italian lunch. It was a beautiful day, if you looked to the north. I was impressed that as horrendous as the attack was, only a small part of New York City was physically affected, and New York is only a small part of the U.S. I knew that as horrific as this experience was, the impact on the U.S. economy and society would be profound but limited.
I walked by a warehouse, where a bunch of rough-looking guys were watching the pedestrian traffic. As I passed, I saw that they had painted a sign, advising that they had bathrooms, water and telephones available to all. I was reminded once again of the danger of rushing to judgment simply because people looked or sounded different from myself and my friends. People were doing what they could, even if they could not do much. I saw this scene repeated a number of times.
As I walked up First Avenue, past the row of hospitals there, I was heartened by the long lines of people waiting to donate blood. But I was disheartened to see mobs of medical personnel waiting at the emergency entrances with nothing to do. It was then that it really hit me that relatively few people were injured: there were few survivors. You either got away or you were dead.
I was phoning Carolyn every few hours to tell her how I was faring. After fruitlessly trying to find a hotel, I learned from her that my daughter’s classmate (Bill) offered to put me up in his apartment on East 58th St. Another classmate (Simon) was staying there, also. I think having the companionship of Bill and Simon was invaluable over the next few days -- more important than having shelter. Had I found a hotel and been alone with my own thoughts, I think that not only the next few days would have more upsetting, but the aftermath would have been longer, darker and deeper. It was important to have someone with whom I could share thoughts and experiences. That night, we went to a Brazilian restaurant in the neighborhood and had a good dinner. Not many laughs, though, in that restaurant.
I had left the WTC area with only the clothes on my back and my urban survival kit – ATM and credit cards. Thus, on Wednesday, I replaced toiletries and some clothes. More important, Bill and I walked in Central Park. We went past a pond where parents were rowing their children. It was important to see that life, love and families continued on. Perspective started to claw its way back.
The three of us had dinner out again with other classmates. It was hard to talk of anything but the attack and its tragedies, and we speculated whether anyone in the restaurant was talking of anything else. We surmised that some were, for we could see an occasional smile but heard no laughter.
On Thursday morning, as soon as the airline ticket offices were open, I booked a return flight for Saturday morning. Then Bill, Simon and I had lunch and met still more of Jennifer’s classmates. After, we walked in the park and watched the ducks. All of the time I was in New York, the weather was beautiful; and I was reminded of a wise man who once advised me in a time of personal crisis that no matter how awful my life looked, beauty and love were still there if I was willing to find them. Ducks, children, blue sky, and the friendship of strangers. Nonetheless, the reminders of what had happened were everywhere. Bill and I tried to donate blood but were turned away – the blood banks were overwhelmed with donors. We passed a small firehouse where the firemen were putting up a banner to commemorate fallen companions. Nine pictures were fastened to the wall – probably the entire watch for that station.
I spent Thursday night with old, dear friends in Princeton. It was good to talk about family, family projects and work; but the attack was never far away. On Friday morning, I learned over the web that my flight and many others had been cancelled. I could not get through to reservations by phone until I found a backdoor route. Fortunately, I managed to book a flight from Newark on Friday evening. Despite being told that I had the last seat on that plane, it flew half-empty and was uneventful.
I am doing OK. I had to get a new computer, get my own and Stanford software loaded on it, and reconstruct several days’ work. Fortunately, I had backed up all of my important documents about three days before I left on the trip.
Mentally, I have been somewhat distracted, but that may be the normal onset of Old Timers' Disease. I have been able to focus on my work and sleep normally, but in my idle moments I see the jumpers -- much bigger than they could have been in real life, faceless and gray -- and I see the fireball in the South Tower. Metaphorically, these visions are like a screen saver. They only come on when I am not actively doing something. (As of January 2002, the screen saver seldom comes on any more.)
Also, on two occasions since the attack it is has been important for me to take my new laptop with me. On both, I forgot and left it at home. Old Timer’s Disease, or some sort of subconscious mandate to not lose another one?
Well, that is the story. I find myself much less likely to get upset at stuff, now that I know first-hand how awful bad luck can really be. More than ever, I am committed to ending the cycle of hatred, wrath and violence that seems to consume so many for so long and for so little gain. I am not an activist, but I will try to do what I can with my own life.
“The world is my country, all mankind are my brethren, and to do good is my religion.”—Tom Paine.
..............................................................................
ο Bob Crow (Μπομπ το Κορακι) ενω ηταν αναστατωμενος και σε συγχυση, θυμοταν τον 13 στιχο απο την Επιστολη προς Κορινθιους που ηταν στο προγραμμα της Εκκλησιας της Αγιας Τριαδας ... και στοχοποιησε κατ ευθειαν τον Μπιν Λαντεν ...εχουμε και λεμε ... Αποφοιτος Δημοτικου, Αγγλος Κουμμουνιστης, βαθεια θρησκευομενος ... η ο γυαλος ειναι στραβος η στραβα αρμενιζουμε ... το μονο σιγουρο ειναι οτι ο Μπομπ το Κορακι ειναι πανουργος ... ενδιαφερον εχει και ο τροπος με τον οποιο εγινε προεδρος του συνδικατου RMT ... μετα απο τον αιφνιδιο θανατο του προκατοχου του.
Πολλα σεναρια επισεις εκαναν λογο για το οτι η επιθεση στους Διδυμους πυργους σχεδιαστηκε στην Αγγλια.
Ειναι αδυνατον να σχεδιαστηκε και να οργανωθηκε μια τετοιας εκτασης επιχειρηση στην εποχη μας κατω απ τη μυτη των μυστικων υπηρεσιων χωρις αυτες να εχουν γνωση.
Καλο ειναι να θυμομαστε οτι Αλ-Καϊντα και Ισραηλ ειναι δυο ονοματα που πανε μαζι ...
Επισεις σημαντικο ειναι το εξης ...
μα καλα τοσο χαζοι ηταν οι τρομοκρατες ??? δεν ηξεραν οτι αυτο θα ηταν η απαρχη πολεμου της Αμερικης με τον Ισλαμικο κοσμο ???
Τωρα για τον Οσαμα Μπιν Λαντεν και τα προσφατα σεναρια θανατου του μαλλον ειναι παραμυθια γιατι δεν υπαρχει κανενα βιντεο (πραγμα εις το οποιο αρεσκοταν για να εμψυχωνει δηθεν τους Μουσουλμανους ... τους πηρε στο λαιμο του σαν πρακτορας των Αμερικανοσιωνιστων) μετα τους ισχυροτατους σεισμους της 5/10/2005 που εγιναν στο Πακισταν.
Μαλλον θαφτηκε σε καμμια απ τις σπηλιες που τριγυρναγε και τοσο οι Αμερικανοι οσο και η Αλ-Καϊντα δουλευαν τον κοσμο ολο αυτον τον καιρο (λεω τωρα εγω ... φυσικα μπορει να κανω και λαθος ... αλλα το να πεταξουν το πτωμα του χωρις κανενας να το δει μαλλον ειναι παραμυθια της Χαλιμας)
Το μοναδικο κρατος που ειναι κερδισμενο απ αυτη την ιστορια ειναι το Ισραηλ.
Αν καποιος ειναι τρομοκρατης στον πλανητη ειναι το Ισραηλ ...
Η ειρηνη και σταθεροτητα στον Πλανητη βρισκεται στην κοψη του ξυραφιου λογω του Ισραηλ και των ηλιθιων της Σιων που μονο να προκαλουν ξερουν ...
εμενα παντως κατι μου λεει οτι πολυ συντομα θα φανε το κεφαλι τους σε ολα τα επιπεδα κι ας εχουν τους απανταχου Αγγλοαμερικανους ντοπιους η εγχωριους Σιωνιστες στο πλευρο τους ...
Δεν πιστευω οτι υπαρχει κανεις ανθρωπος στον πλανητη συμπεριλαμβανομενων των συμμαχων του, που με ειλικρινια να συμπαθει το Εθνος αυτο ....
Οι θεωρίες συνωμοσίας ανθούν, δέκα χρόνια μετά την 11η Σεπτεμβρίου
Παρά τη δημοσίευση μεγάλου αριθμού επίσημων ερευνών και των πορισμάτων τους για τα γεγονότα της 11ης Σεπτεμβρίου 2001, οι θεωρίες συνωμοσίας συνεχίζουν να συγκινούν και να μεταδίδονται από στόμα σε στόμα.
1. Αποτυχία αναχαίτισης των κατειλημμένων αεροσκαφών.
Γιατί η ισχυρότερη πολεμική αεροπορία στον κόσμο δεν αναχαίτισε τα τέσσερα αεροσκάφη;
Οι θεωρίες συνωμοσίας θέλουν τον τότε αντιπρόεδρο Ντικ Τσέινι να διατάζει την αεροπορία να μην καταρρίψει τα αεροσκάφη. Η επίσημη έρευνα, όμως, ότι οι αεροπειρατές είχαν απενεργοποιήσει τα συστήματα αυτόματου εντοπισμού, ενώ την ίδια ημέρα, η αεροπορία πραγματοποιούσε μεγάλη, περίπλοκη άσκηση.
2. Κατάρρευση Δίδυμων Πύργων.
Γιατί κατέρρευσαν τόσο γρήγορα οι Πύργοι;
Οι θεωρίες συνωμοσίας υποστηρίζουν ότι οι Δίδυμοι Πύργοι γκρεμίστηκαν ως αποτέλεσμα ελεγχόμενης έκρηξης. Η επίσημη έρευνα, όμως, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι τα αεροσκάφη κατέστρεψαν τις κολώνες στήριξης των κτισμάτων. Τα 40.000 λίτρα καυσίμων, που διέθεταν τα αεροσκάφη, οδήγησαν τη θερμοκρασία πάνω από τους 1.000 βαθμούς Κελσίου, οδηγώντας σε τήξη των μετάλλων αντιστήριξης.
3. Επίθεση στο Πεντάγωνο.
Πως μπορεί ένας ερασιτέχνης πιλότος να οδηγήσει μεγάλο τζετ σε περίπλοκο ελιγμό και πάνω στο Πεντάγωνο, 68 λεπτά μετά τα χτυπήματα στους Δίδυμους Πύργους;
Οι θεωρίες συνωμοσίας θέλουν το Πεντάγωνο να πλήττεται από πύραυλο Κρουζ, και όχι από Boeing 757. Αλλοι θεωρούν ότι το αεροσκάφος βρισκόταν υπό τον έλεγχο όχι του μπιν Λάντεν, αλλά του ίδιου του Πενταγώνου.
Η επίσημη έρευνα κατέληξε στο συμπέρασμα ότι αεροσκάφος είναι αυτό που προσέκρουσε στο Πεντάγωνο, ενώ αυτό επιβεβαιώθηκε μετά τον εντοπισμό των μαύτρων κουτιών του μοιραίου αεροπλάνου.
4. Το τέταρτο αεροπλάνο - πτήση United 93.
Οι ρέκτες θεωριών συνωμοσίας αναρωτιούνται γιατί δεν είναι εμφανή τα συντρίμμια στον αγρό του Σάνκσβιλ της Πενσυλβάνια. Η επίσημη έρευνα επιβεβαιώνει, όμως, τη συντριβή αεροσκάφους στο σημείο, όπως δείχνει και το μαύρο κουτί που βρέθηκε εκεί.
5. Κατάρρευση κτιρίου World Trade Center 7.
Η θεωρία συνωμοσίας αναρωτιέται πως είναι δυνατόν να καταρρεύσει ουρανοξύστης, ο οποίος δεν χτυπήθηκε από αεροσκάφος, ενώ υποστηρίζει ότι η πτώση του οφείλεται (και αυτή) σε ελεγχόμενη έκρηξη. Επίσημη έρευνα, διάρκειας τριών ετών, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι το κτίσμα κατέρρευσε εξαιτίας της ανεξέλεγκτης πυρκαγιάς σε αυτό, ενώ σε αυτό συνέβαλε και η διακοπή της παροχής νερού στο αυτόματο σύστημα πυρόσβεσης.
www.kathimerini.gr με στοιχεία από BBC
Διαβάστε περισσότερα...
για αλλη μια φορα οι Εβραιοι χρησιμοποιησαν την Αμερικανικη και Αγγλικη πολεμικη μηχανη (Αγγλοαμερικανους Σιωνιστες) για να τακτοποιησουν τους λογαριασμους τους.
Για το σκοπο αυτο επιστρατευθηκε ο γλοιωδης Τονυ Μπλαιρ ο οποιος φωναζε σαν παρθενα που την περιμενε ο βιαστης στη γωνια οτι ο Σανταμ εχει οπλα μαζικης καταστροφης ετοιμα να χρησιμοποιηθουν εντος 45 λεπτων.
Επισεις γελοιος ηταν και ο τοτε υπουργος εξωτερικων της Αμερικης Κολιν Παουελ που εκανε ολοκληρο ταξιδι στην Αγγλια για να φερει τις φωτογραφιες (ετσι ελεγε ο Αγγλικος τυπος ... λες και δε μπορουσε να τις στειλη με fax η μαιλ) που εδειχναν τα εργοστασια και τα μερη οπου ο Σανταμ εφτιαχνε και εκρυβε τα υποτιθεμενα οπλα μαζικης καταστροφης που δεν βρεθηκαν ποτε.
Ο Τζωρτζ Μπους εστω και υποκριτικα ζητησε συγνωμη για το ψεμα των οπλων μαζικης καταστροφης ο γλοιωδης Τονυ Μπλαιρ ομως δεν ζητησε συγνωμη ποτε, πραγμα που επιβεβαιωνη το ποιος ηταν αυτος που εδωσε τις ψευδεις πληροφοριες για τα οπλα μαζικης καταστροφης του Σανταμ. (σημειωτεον οτι ο Τονι Μπλαιρ ηταν ο ηγετης του εργατικου κομματος ... με αλλα λογια της Αγγλικης Αριστερας)
Απο τα πολυ περιεργα στην υποθεση της επιθεσης στους Διδυμους πυργους ειναι η ανεξηγητη καταρρευση του 7 World Trade Center, ενος μικροτερου ουρανοξυστη 47 οροφων, που κατερρευσε χωρις να εχει πεσει πανω του αεροπλανο.
Η επισημη εξηγηση ειναι οτι ελειωσαν τα σιδερα απο τις υψηλες θερμοκρασιες της φωτιας που επιασε στο κτηριο.
Οποιος ομως δει βιντεο και αναλυσεις ειδικων με φωτογραφιες των συγκεκριμενων σιδηροδοκων που ηταν φτιαγμενο θα πεισθη οτι προκειται περι στημενης καταρρευσης. Ολο το υλικο του 7 World Trade Center θα μπορουσε να καταρρευση εκτος απο τις σιδηροδοκους.
επισεις περιεργες ειναι οι δηλωσεις του Bob Crow (κουμουνιστης, αποφοιτος Δημοτικου, αλλα προεδρος του συνδικατου RMT) ο οποιος, οχι απο συμπτωση, βρισκοταν τη συγκεκριμενη μερα και ωρα στο συγκεκριμενο μερος.
εδω ειναι το αυθεντικο κειμενο με τις δηλωσεις του Bob Crow μετα απο ερωτηση και το ενδιαφερον του ψυχιατρου του σχετικα με την κατασταση της υγειας του απο την εμπειρια της επιθεσης στους Διδυμους Πυργους. http://www.nabe.com/am2001/crow.html
Αξιζει τον κοπο να το διαβασετε και να βγαλετε τα συμπερασματα σας.
World Trade Center - by Bob Crow
The following is my account of the WTC tragedy, in response to a psychiatrist friend who was worried about my wellbeing:
“Michael, I am sorry to be so late getting back to you. Having basically lost two weeks of work and blowing two important deadlines, I have been dealing with my e-mail on a triage basis. My story is not so dramatic, and I was never in danger. Here is what happened.
I was at a meeting of the National Association for Business Economics at the World Trade Center Marriott, between the two towers. We were on the first floor at breakfast, listening to a speech by the Chief Operating Officer of Morgan Stanley, when the first plane hit the North Tower. First, there was a small shaking, like a small earthquake, and then there was a huge boom, and the room shook. We left. The hotel staff directed us out a side entrance, and then we crossed West Street. Debris was falling as we crossed -- mostly paper, but also glittering shards of glass and pieces of sheet metal. The dangerous stuff was falling close to the building and not endangering us. I did, however, see one man walk past whose head was covered with blood -- probably a spectacular scalp wound, as he was walking very strongly.
When we got to a safe distance across the street, we gathered in groups and tried to figure out what had happened. A stray commuter plane seemed like the most likely guess. At that point, we had no idea of the inferno inside. Then the fire grew and spread, along with the smoke. There was a thin line of flames, spreading along one floor. I remember thinking that it looked rather like a necklace, belying the pain and horror I knew must be behind it. I heard a nearby group of people scream and moan. Without looking, I knew what was happening: people were jumping. I could not help but watch for several minutes. Some of the jumpers looked controlled, like sky divers. Some looked as though they had second thoughts and were trying to swim to safety. One pair jumped simultaneously, as if they had made a pact. Through all of this, I was hoping against hope that the building’s internal fire suppression system would put out the flames or that they would simply die out on their own. I had no idea at the time that there was so much fuel or that it could burn for so long and with such intensity. Gradually, however, I knew that no one above the point of impact would survive.
While transfixed by this scene, I heard for an instant the roar of a large jet plane. I looked up in time to see the fireball emerge from both sides of the South Tower. (Not the TV view, since apparently no one had any cameras from the west side. That is why there were few jumpers on TV, I guess.) Oddly enough, although I remember hearing the jet engine, and the explosion must have been deafening, I have no recollection of hearing it. I guess my circuits must have been overwhelmed by the sight of the fireball.
My first thought when the second plane hit was, "Osama bin Laden." That was the first time that it had occurred to me that the first plane was deliberate. I probably did not linger more than a minute or two before leaving. I had to phone Carolyn before she turned on the TV, and I had seen enough history for one day. I was vaguely nauseated and did not want to watch a new round of jumpers from the South Tower.
I walked to the Battery and saw one of my senior colleagues and his wife (The Heebners). They were quite composed, sitting on a bench -- except that he had no shoes and socks! They skipped the breakfast meeting and had fled from their room. She looked quite chic, but I later learned that her raincoat covered only her nightgown. I heard later that a Good Samaritan, visiting from the West Coast and by pure luck not with his colleagues in the upper floors of the North Tower when the plane hit, gave Gil shoes and socks from his luggage.
I finally found my way to the foot of Wall Street in search of a pay phone. (All had long lines.) I walked by Trinity Church and found nearby a little Chinese restaurant in a food court. They let me use the business phone. When I offered to pay them, they refused, saying "Just buy a cup of coffee." I could not have possibly downed a cup of coffee at that time, so I left a fiver in the tip jar.
Now what? I cannot remember thinking about my computer, clothes, etc. in the hotel room. If I did, I probably thought I could go back and get them later. Anyway, at total loose ends, I decided to go back to Trinity Church and think things over. There was a scheduled service going on, one part of which was First Corinthians, Verse 13, on the power of love and caring. I commend it to all, because it is only when we begin to heed such mandates that we will ever break the cycle of wrath and hatred that is at the root of such evil as manifested on September 11.
While I was in Trinity Church, the towers collapsed. Even though we were still pretty close to the WTC and the church shook, it was not damaged as far as I could tell -- not even the lovely stained glass windows. However, it did begin to fill with dust and smoke, and many became anxious. I found the smoke annoying but tolerable but wondered if it would end or become worse. Outside, there was a solid wall of light gray, not unlike an unimaginably dense fog. I probably could not have seen my hand in front of my face, had I tried to leave. After about two hours, the smoke and dust had cleared sufficiently outside for us to see where we were going. The street was about two inches deep in ash, with charred documents everywhere. I wondered how many important transactions, how many people’s financial lives, were scattered or burned and how they would be reconstructed. .
With my face covered with a damp handkerchief, I made my way down Wall Street to South Street and then started to walk to midtown. It was odd that except for the heavy foot traffic heading north, it seemed fairly normal. The smoke from the towers seemed far away. I was hungry and had a good, cheap Italian lunch. It was a beautiful day, if you looked to the north. I was impressed that as horrendous as the attack was, only a small part of New York City was physically affected, and New York is only a small part of the U.S. I knew that as horrific as this experience was, the impact on the U.S. economy and society would be profound but limited.
I walked by a warehouse, where a bunch of rough-looking guys were watching the pedestrian traffic. As I passed, I saw that they had painted a sign, advising that they had bathrooms, water and telephones available to all. I was reminded once again of the danger of rushing to judgment simply because people looked or sounded different from myself and my friends. People were doing what they could, even if they could not do much. I saw this scene repeated a number of times.
As I walked up First Avenue, past the row of hospitals there, I was heartened by the long lines of people waiting to donate blood. But I was disheartened to see mobs of medical personnel waiting at the emergency entrances with nothing to do. It was then that it really hit me that relatively few people were injured: there were few survivors. You either got away or you were dead.
I was phoning Carolyn every few hours to tell her how I was faring. After fruitlessly trying to find a hotel, I learned from her that my daughter’s classmate (Bill) offered to put me up in his apartment on East 58th St. Another classmate (Simon) was staying there, also. I think having the companionship of Bill and Simon was invaluable over the next few days -- more important than having shelter. Had I found a hotel and been alone with my own thoughts, I think that not only the next few days would have more upsetting, but the aftermath would have been longer, darker and deeper. It was important to have someone with whom I could share thoughts and experiences. That night, we went to a Brazilian restaurant in the neighborhood and had a good dinner. Not many laughs, though, in that restaurant.
I had left the WTC area with only the clothes on my back and my urban survival kit – ATM and credit cards. Thus, on Wednesday, I replaced toiletries and some clothes. More important, Bill and I walked in Central Park. We went past a pond where parents were rowing their children. It was important to see that life, love and families continued on. Perspective started to claw its way back.
The three of us had dinner out again with other classmates. It was hard to talk of anything but the attack and its tragedies, and we speculated whether anyone in the restaurant was talking of anything else. We surmised that some were, for we could see an occasional smile but heard no laughter.
On Thursday morning, as soon as the airline ticket offices were open, I booked a return flight for Saturday morning. Then Bill, Simon and I had lunch and met still more of Jennifer’s classmates. After, we walked in the park and watched the ducks. All of the time I was in New York, the weather was beautiful; and I was reminded of a wise man who once advised me in a time of personal crisis that no matter how awful my life looked, beauty and love were still there if I was willing to find them. Ducks, children, blue sky, and the friendship of strangers. Nonetheless, the reminders of what had happened were everywhere. Bill and I tried to donate blood but were turned away – the blood banks were overwhelmed with donors. We passed a small firehouse where the firemen were putting up a banner to commemorate fallen companions. Nine pictures were fastened to the wall – probably the entire watch for that station.
I spent Thursday night with old, dear friends in Princeton. It was good to talk about family, family projects and work; but the attack was never far away. On Friday morning, I learned over the web that my flight and many others had been cancelled. I could not get through to reservations by phone until I found a backdoor route. Fortunately, I managed to book a flight from Newark on Friday evening. Despite being told that I had the last seat on that plane, it flew half-empty and was uneventful.
I am doing OK. I had to get a new computer, get my own and Stanford software loaded on it, and reconstruct several days’ work. Fortunately, I had backed up all of my important documents about three days before I left on the trip.
Mentally, I have been somewhat distracted, but that may be the normal onset of Old Timers' Disease. I have been able to focus on my work and sleep normally, but in my idle moments I see the jumpers -- much bigger than they could have been in real life, faceless and gray -- and I see the fireball in the South Tower. Metaphorically, these visions are like a screen saver. They only come on when I am not actively doing something. (As of January 2002, the screen saver seldom comes on any more.)
Also, on two occasions since the attack it is has been important for me to take my new laptop with me. On both, I forgot and left it at home. Old Timer’s Disease, or some sort of subconscious mandate to not lose another one?
Well, that is the story. I find myself much less likely to get upset at stuff, now that I know first-hand how awful bad luck can really be. More than ever, I am committed to ending the cycle of hatred, wrath and violence that seems to consume so many for so long and for so little gain. I am not an activist, but I will try to do what I can with my own life.
“The world is my country, all mankind are my brethren, and to do good is my religion.”—Tom Paine.
..............................................................................
ο Bob Crow (Μπομπ το Κορακι) ενω ηταν αναστατωμενος και σε συγχυση, θυμοταν τον 13 στιχο απο την Επιστολη προς Κορινθιους που ηταν στο προγραμμα της Εκκλησιας της Αγιας Τριαδας ... και στοχοποιησε κατ ευθειαν τον Μπιν Λαντεν ...εχουμε και λεμε ... Αποφοιτος Δημοτικου, Αγγλος Κουμμουνιστης, βαθεια θρησκευομενος ... η ο γυαλος ειναι στραβος η στραβα αρμενιζουμε ... το μονο σιγουρο ειναι οτι ο Μπομπ το Κορακι ειναι πανουργος ... ενδιαφερον εχει και ο τροπος με τον οποιο εγινε προεδρος του συνδικατου RMT ... μετα απο τον αιφνιδιο θανατο του προκατοχου του.
Πολλα σεναρια επισεις εκαναν λογο για το οτι η επιθεση στους Διδυμους πυργους σχεδιαστηκε στην Αγγλια.
Ειναι αδυνατον να σχεδιαστηκε και να οργανωθηκε μια τετοιας εκτασης επιχειρηση στην εποχη μας κατω απ τη μυτη των μυστικων υπηρεσιων χωρις αυτες να εχουν γνωση.
Καλο ειναι να θυμομαστε οτι Αλ-Καϊντα και Ισραηλ ειναι δυο ονοματα που πανε μαζι ...
Επισεις σημαντικο ειναι το εξης ...
μα καλα τοσο χαζοι ηταν οι τρομοκρατες ??? δεν ηξεραν οτι αυτο θα ηταν η απαρχη πολεμου της Αμερικης με τον Ισλαμικο κοσμο ???
Τωρα για τον Οσαμα Μπιν Λαντεν και τα προσφατα σεναρια θανατου του μαλλον ειναι παραμυθια γιατι δεν υπαρχει κανενα βιντεο (πραγμα εις το οποιο αρεσκοταν για να εμψυχωνει δηθεν τους Μουσουλμανους ... τους πηρε στο λαιμο του σαν πρακτορας των Αμερικανοσιωνιστων) μετα τους ισχυροτατους σεισμους της 5/10/2005 που εγιναν στο Πακισταν.
Μαλλον θαφτηκε σε καμμια απ τις σπηλιες που τριγυρναγε και τοσο οι Αμερικανοι οσο και η Αλ-Καϊντα δουλευαν τον κοσμο ολο αυτον τον καιρο (λεω τωρα εγω ... φυσικα μπορει να κανω και λαθος ... αλλα το να πεταξουν το πτωμα του χωρις κανενας να το δει μαλλον ειναι παραμυθια της Χαλιμας)
Το μοναδικο κρατος που ειναι κερδισμενο απ αυτη την ιστορια ειναι το Ισραηλ.
Αν καποιος ειναι τρομοκρατης στον πλανητη ειναι το Ισραηλ ...
Η ειρηνη και σταθεροτητα στον Πλανητη βρισκεται στην κοψη του ξυραφιου λογω του Ισραηλ και των ηλιθιων της Σιων που μονο να προκαλουν ξερουν ...
εμενα παντως κατι μου λεει οτι πολυ συντομα θα φανε το κεφαλι τους σε ολα τα επιπεδα κι ας εχουν τους απανταχου Αγγλοαμερικανους ντοπιους η εγχωριους Σιωνιστες στο πλευρο τους ...
Δεν πιστευω οτι υπαρχει κανεις ανθρωπος στον πλανητη συμπεριλαμβανομενων των συμμαχων του, που με ειλικρινια να συμπαθει το Εθνος αυτο ....
Οι θεωρίες συνωμοσίας ανθούν, δέκα χρόνια μετά την 11η Σεπτεμβρίου
Παρά τη δημοσίευση μεγάλου αριθμού επίσημων ερευνών και των πορισμάτων τους για τα γεγονότα της 11ης Σεπτεμβρίου 2001, οι θεωρίες συνωμοσίας συνεχίζουν να συγκινούν και να μεταδίδονται από στόμα σε στόμα.
1. Αποτυχία αναχαίτισης των κατειλημμένων αεροσκαφών.
Γιατί η ισχυρότερη πολεμική αεροπορία στον κόσμο δεν αναχαίτισε τα τέσσερα αεροσκάφη;
Οι θεωρίες συνωμοσίας θέλουν τον τότε αντιπρόεδρο Ντικ Τσέινι να διατάζει την αεροπορία να μην καταρρίψει τα αεροσκάφη. Η επίσημη έρευνα, όμως, ότι οι αεροπειρατές είχαν απενεργοποιήσει τα συστήματα αυτόματου εντοπισμού, ενώ την ίδια ημέρα, η αεροπορία πραγματοποιούσε μεγάλη, περίπλοκη άσκηση.
2. Κατάρρευση Δίδυμων Πύργων.
Γιατί κατέρρευσαν τόσο γρήγορα οι Πύργοι;
Οι θεωρίες συνωμοσίας υποστηρίζουν ότι οι Δίδυμοι Πύργοι γκρεμίστηκαν ως αποτέλεσμα ελεγχόμενης έκρηξης. Η επίσημη έρευνα, όμως, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι τα αεροσκάφη κατέστρεψαν τις κολώνες στήριξης των κτισμάτων. Τα 40.000 λίτρα καυσίμων, που διέθεταν τα αεροσκάφη, οδήγησαν τη θερμοκρασία πάνω από τους 1.000 βαθμούς Κελσίου, οδηγώντας σε τήξη των μετάλλων αντιστήριξης.
3. Επίθεση στο Πεντάγωνο.
Πως μπορεί ένας ερασιτέχνης πιλότος να οδηγήσει μεγάλο τζετ σε περίπλοκο ελιγμό και πάνω στο Πεντάγωνο, 68 λεπτά μετά τα χτυπήματα στους Δίδυμους Πύργους;
Οι θεωρίες συνωμοσίας θέλουν το Πεντάγωνο να πλήττεται από πύραυλο Κρουζ, και όχι από Boeing 757. Αλλοι θεωρούν ότι το αεροσκάφος βρισκόταν υπό τον έλεγχο όχι του μπιν Λάντεν, αλλά του ίδιου του Πενταγώνου.
Η επίσημη έρευνα κατέληξε στο συμπέρασμα ότι αεροσκάφος είναι αυτό που προσέκρουσε στο Πεντάγωνο, ενώ αυτό επιβεβαιώθηκε μετά τον εντοπισμό των μαύτρων κουτιών του μοιραίου αεροπλάνου.
4. Το τέταρτο αεροπλάνο - πτήση United 93.
Οι ρέκτες θεωριών συνωμοσίας αναρωτιούνται γιατί δεν είναι εμφανή τα συντρίμμια στον αγρό του Σάνκσβιλ της Πενσυλβάνια. Η επίσημη έρευνα επιβεβαιώνει, όμως, τη συντριβή αεροσκάφους στο σημείο, όπως δείχνει και το μαύρο κουτί που βρέθηκε εκεί.
5. Κατάρρευση κτιρίου World Trade Center 7.
Η θεωρία συνωμοσίας αναρωτιέται πως είναι δυνατόν να καταρρεύσει ουρανοξύστης, ο οποίος δεν χτυπήθηκε από αεροσκάφος, ενώ υποστηρίζει ότι η πτώση του οφείλεται (και αυτή) σε ελεγχόμενη έκρηξη. Επίσημη έρευνα, διάρκειας τριών ετών, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι το κτίσμα κατέρρευσε εξαιτίας της ανεξέλεγκτης πυρκαγιάς σε αυτό, ενώ σε αυτό συνέβαλε και η διακοπή της παροχής νερού στο αυτόματο σύστημα πυρόσβεσης.
www.kathimerini.gr με στοιχεία από BBC
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)




