Εφυγε ο ήρωας της Εθνικής Αντίστασης Μανώλης Γλέζος

Έφυγε από τη ζωή ο ήρωας της Εθνικής Αντίστασης και αγωνιστής της Αριστεράς, Μανώλης Γλέζος. Το κατέβασμα της σημαίας των ναζί από την Ακρόπολη το 1941 (μαζί με τον Λάκη Σάντα) τον χαρακτήρισε για το υπόλοιπο της ζωής του.

Ο Μανώλης Γλέζος αγωνιστής της Αριστεράς, ήρωας της Εθνικής Αντίστασης, δημοσιογράφος και συγγραφέας, έφυγε από τη ζωή το μεσημέρι της Δευτέρας στα 97 του χρόνια. Είχε εισαχθεί στο νοσοκομείο στις 17 Μαρτίου, με συμπτώματα γαστρεντερίτιδας και κατέληξε, λόγω καρδιακής ανεπάρκειας.

Ο Μανώλης Γλέζος γεννήθηκε στην Απείρανθο Νάξου, το 1922 και μαζί με τον Λάκη Σάντα υπήρξαν οι πρωταγωνιστές μίας εκ των πρώτων αντιστασιακών πράξεων στην κατεχόμενη Ελλάδα την περίοδο του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, κατεβάζοντας τη νύχτα της 30ής προς 31ης Μαΐου 1941 τη σημαία της Ναζιστικής Γερμανίας από τον ιστό του βράχου της Ακρόπολης, στην Αθήνα.

Μετά τον πόλεμο εργάστηκε ως δημοσιογράφος, αναλαμβάνοντας αρχισυντάκτης της εφημερίδας Ριζοσπάστης, ενώ αργότερα υπήρξε διευθυντής και της εφημερίδας Αυγής. Ωστόσο, γρήγορα συνελήφθη για τις πολιτικές τους πεποιθήσεις, φτάνοντας μάλιστα να καταδικαστεί σε θάνατο τρεις φορές. Οι συνεχείς δικαστικές του περιπέτειες μέχρι την οριστική του απαλλαγή με τη γενική αμνηστία του 1971 προκάλεσαν συχνά την αντίδραση της Ελληνικής και της διεθνούς κοινής γνώμης.

Ο Γλέζος ασχολήθηκε ενεργά με την πολιτική. Υπήρξε βουλευτής και πρόεδρος της Ενιαίας Δημοκρατικής Αριστεράς (ΕΔΑ) και αργότερα Bουλευτής και ευρωβουλευτής του Πανελλήνιου Σοσιαλιστικού Κινήματος (ΠΑΣΟΚ), Bουλευτής του Συνασπισμού της Αριστεράς, των Κινημάτων και της Οικολογίας (ΣΥΝ) και του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς (ΣΥΡΙΖΑ). Από το 2014 έως το 2015 διετέλεσε Eυρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, ερχόμενος, μάλιστα, πρώτος σε ψήφους στη χώρα στις Ευρωεκλογές του Μαΐου του 2014. Ήταν επίσης επικεφαλής του ψηφοδελτίου επικρατείας της ΛΑ.Ε στις εκλογές του Σεπτέμβρη του 2015.

Ο Μανώλης Γλέζος βραβεύτηκε το 1962 από την ΕΣΣΔ με το Διεθνές Βραβείο Ειρήνης Λένιν. Ο Σαρλ ντε Γκωλ, την περίοδο των πρώτων δικαστικών του περιπετειών, τον χαρακτήρισε ως τον «πρώτο παρτιζάνο της Ευρώπης»

Το κατέβασμα και η "υπεξαίρεση" (όπως περιγράφηκε από τη σχετική επίσημη ανακοίνωση του Γερμανού φρούραρχου) της ναζιστική σημαίας από την Ακρόπολη του 1941 καθιέρωση τον Μανώλη Γλέζο (αλλά και το σύντροφο και φίλο του Λάκη Σάντα) ως λαϊκό ήρωα. Δεν θα μπορούσε βέβαια να είναι διαφορετικά καθώς εκείνη την εποχή, σχεδόν δύο μήνες μετά την είσοδό τους στην Ελλάδα, οι Γερμανοί θεωρούνταν (και ήταν) πανίσχυροι ενώ είχαν μόλις ολοκληρώσει και τη δύσκολη στρατιωτική επιχείρηση στην Κρήτη με την κατάληψη της νήσου. Κάθε πλήγμα εναντίον τους ήταν μάλλον αδιανόητο.

Παρόλα αυτά σε καμία περίπτωση οι δύο νέοι δεν δείλιασαν, κάθε άλλο. Μιλώντας ειδικά για τον Γλέζο θα έλεγε κανείς ότι ήταν τα γονίδια της καταγωγής του τον ωθούσαν στο να γράψει ιστορία, ήταν κάτι σαν πεπρωμένο γι' αυτόν. Γεννημένος στην Απείρανθο της Νάξου το 1922, ένα εκ πρώτης όψεως κακοτράχαλο αλλά πολύ υπερήφανο και σπουδαίο τόπο με μεγάλη παράδοση στις τέχνες, την κουλτούρα αλλά και την αντίσταση, ο μικρός Γλέζος γαλουχήθηκε με υψηλές αξίες. Επίσης ίσως να μην είναι τυχαίο ότι η οικογένειά του εικάζεται ότι έχει απώτερη καταγωγή από τους Κομητάδες Σφακίων Κρήτης (είναι, άλλωστε, γνωστό ότι στην Απείρανθο μιλιέται έως και σήμερα μία ιδιαίτερη "διάλεκτος" που παραπέμπει στη νότια Κρήτη).

Ο Γλέζος ζούσε από το 1935 στην Αθήνα, όπου μετακόμισε οικογενειακώς, ενώ από το 1941 ήταν φοιτητής της ΑΣΟΕΕ. Οι σπουδές, όμως, δεν αποτελούσαν την προτεραιότητά του εκείνη την εποχή. Ηδη από το 1940 το μυαλό και την ψυχή του Γλέζου απασχολούσε η άμυνα στο φασισμό και στο ναζισμό και η προσπάθεια συμβολής του σ' αυτή. Είναι χαρακτηριστικό ότι το 1940 δήλωσε εθελοντής για τον ελληνοϊταλικό πόλεμο αλλά η αίτησή του απορρίφθηκε λόγω (νεαρής) ηλικίας.

Η είσοδος των Γερμανών στην Αθήνα, τον Απρίλιο του 1941, και εν συνεχεία η πτώση της Κρήτης, τον επόμενο μήνα, ήταν γεγονότα που συγκλόνισαν τον πάντα ανήσυχο Γλέζο. Και η κατάληψη της Κρήτης από τους ναζί ήταν τελικά η αφορμή για να τολμήσουν με τον Λάκη Σάντα αυτό που φαινόταν απίθανο και συνάμα τρομερά επικίνδυνο. Να ξεγελάσουν, δηλαδή, το σύνολο της γερμανικής φρουράς και να κατεβάσουν την ναζιστική σημαία από τον Ιερό Βράχο της Ακρόπολης.

Γλέζος και Σάντας δούλεψαν για πολλές ημέρες το σχέδιό τους. Διαβάζοντας εντατικά κάθε τι που είχε σχέση με την Ακρόπολη διαπίστωσαν ότι το εγχείρημά τους θα είχε πιθανότητες επιτυχίας μόνο αν χρησιμοποιούσαν το δρόμο μέσω του Πανδρόσειου Αντρου.

Εν τέλει αποφάσισαν να δράσουν εκεί ακριβώς, μέσω της σπηλιάς. Εκμεταλλευόμενοι το γεγονός ότι κατά τις 21:30 και ενώ είχε πέσει η νύχτα, οι Γερμανοί φρουροί είχαν μαζευτεί στην είσοδο των Προπυλαίων, οι δύο νέοι άρχισαν την ανάβαση που φάνταζε πολύ δύσκολη. Μετά από περίπου 2 1/2 ώρες επίπονης προσπάθειας, Γλέζος και Σάντας έφτασαν ελάχιστα μακριά από τη σημαία. Αντιλήφθηκαν ότι φρουρός δεν υπήρχε (φαίνεται ότι οι Γερμανοί είχαν υποτιμήσει τους πιθανούς κινδύνους) και με γρήγορες κινήσεις κατέβασαν τη σημαία από τον ιστό. Την πήραν μαζί τους και επέστρεψαν στη βάση τους χρησιμοποιώντας το ίδιο δρομολόγιο.

Με το πρώτο φως της ημέρας (31η Μαϊου του 1941) οι Γερμανοί αντελήφθησαν ότι η σημαία τους έλειπε. Η οργή του Γερμανού επικεφαλής αξιωματικού ήταν τεράστια καθώς, σε συμβολικό επίπεδο, η μέχρι τότε ανίκητη γερμανική μηχανή, είχε γνωρίσει ένα μη αναμενόμενο πλήγμα. Διατάχθηκαν ανακρίσεις ενώ εκδόθηκε και σχετική ανακοίνωση που δημοσιεύτηκε στον (λογοκριμένο) ελληνικό Τύπο.

Η ανακοίνωση έλεγε τα εξής: "Κατά τη νύχτα της 30ης προς την 31ην Μαϊου στην Αθήνα υπεξερέθη η επί της Ακροπόλεως κυματίζουσα γερμανική πολεμική σημαία παρ' αγνώστων δραστών. Διενεργούνται αυστηραί ανακρίσεις. Οι ένοχοι και συνεργοί αυτών θα τιμωρηθώσι δια της ποινής του θανάτου".

Παρά τα περιορισμένα μέσα της εποχής, η ενέργεια έγινε σιγά-σιγά γνωστή σ' όλην την Ευρώπη και προκάλεσε θαυμασμό αλλά και ενθουσιασμό. Ακόμα και μεγάλες προσωπικότητες, όπως ο Σαρλ Ντε Γκολ, υποκλίθηκαν. Μάλιστα ο τότε στρατηγός και μετέπειτα πρόεδρος της γαλλικής δημοκρατίας είπε ότι "ο Μανώλης Γλέζος είναι ο πρώτος Παρτιζάνος της Ευρώπης".

Παρά τις συνεχείς ανακρίσεις και έρευνες, οι Γερμανοί δεν κατόρθωσαν να εξιχνιάσουν την υπόθεση. Ο Γλέζος συνελήφθη πολύ αργότερα, στις 24 Μαρτίου του 1942, για την αντιστασιακή του δράση (αφού είχε εν τω μεταξύ γίνει μέλος του ΕΑΜ Νέων). Ηταν η πρώτη από τις τρεις συλλήψεις του κατά τη διάρκεια της Κατοχής.

Λίγο πριν την απελευθέρωση, στις 10 Μαϊου του 1944, ο αδελφός του Μανώλη Γλέζου, Νίκος, εκτελέστηκε από τους Γερμανούς κατακτητές.

Ο Μανώλης Γλέζος, που καταδικάστηκε σε θάνατο άλλες δύο φορές στη ζωή του, αφιέρωσε μεγάλο μέρος της ζωής του στην προσπάθεια διεκδίκησης των γερμανικών αποζημιώσεων στην Ελλάδα για τις καταστροφές που έκαναν οι Ναζί στα χρόνια της Κατοχής (1941-1944).

του Νικου Γιαννοπουλου

απο news247.gr

Διαβάστε περισσότερα...

Εφυγε Ο Κωστας Βουτσας

Μεγάλωσε στη Θεσσαλονίκη από προσφυγική οικογένεια με καταγωγή από τους Επιβάτες Ανατολικής Θράκης. Το οικογενειακό επίθετο ήταν Σαββόπουλος, αλλά το «Βουτσάς» επικράτησε από τον παππού του που έφτιαχνε βαρέλια και τα βαρέλια παλαιότερα τα έλεγαν «βουτσιά». Όταν ξεκίνησε την καριέρα του, τού είχε προτείνει θιασάρχης να το αλλάξει σε «Βέσελης», αλλά αρνήθηκε.

Σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Μακεδονικού Ωδείου, απ' όπου αποφοίτησε το 1953 και αρχικά έλαβε μέρος σε παραστάσεις περιπλανώμενων θιάσων (μπουλούκια).

Υπήρξε σύζυγος της ηθοποιού και χορεύτριας Έρρικας Μπρόγιερ, με την οποία απέκτησε μια κόρη, τη Σάντρα (1972). Έχει άλλες δύο κόρες από τον δεύτερο γάμο του, με τη Θεανώ Παπασπύρου, τη Θεοδώρα (1977) και τη Νικολέτα (1979), με την πρώτη να ακολουθεί τα δικά του βήματα στο χώρο της ηθοποιίας. Είχε έναν θετό γιο από προηγούμενο γάμο με την τρίτη σύζυγό του, την πρώην μοντέλο και ηθοποιό Εύη Καραγιάννη, τον Άνθιμο Ανανιάδη, που είναι επίσης ηθοποιός.

Το 2015, ο Κώστας Βουτσάς έκανε σχέση με τη 39 χρόνια μικρότερή του ηθοποιό, Αλίκη Κατσαβού, με την οποία παντρεύτηκε στις 27 Φεβρουαρίου 2016 και στις 23 Ιουλίου του ίδιου έτους απέκτησαν ένα γιο, τον Φοίβο.

Στις 7 Φεβρουαρίου 2020 εισήχθη εσπευσμένα στη ΜΕΘ με καρδιοαναπνευστική ανεπάρκεια και λοίμωξη του αναπνευστικού. Απεβίωσε τα ξημερώματα της 26ης Φεβρουαρίου 2020, έπειτα από 19 ημέρες νοσηλείας.

Έχει στηρίξει και ψηφίσει πολλάκις το ΚΚΕ.

Στις εκλογές του 2019, είχε αναφέρει χαρακτηριστικά στην εφημερίδα Ριζοσπάστης: «Ψηφίζω ΚΚΕ γιατί είναι το μόνο κόμμα που λέει αλήθειες, αλλά και γιατί ο λαός μας θα ησυχάσει μόνο με την εξουσία που προτείνει το ΚΚΕ». Δεν δήλωνε ο ίδιος κομμουνιστής γιατί όπως έλεγε «για να γίνεις, θέλει πολλή δουλειά, θέλει κότσια», έβλεπε όμως πάντα στο ΚΚΕ τη δύναμη και το δίκιο του λαού, γι' αυτό παρέμενε στο πλευρό του Κόμματος: «Δεν είμαι κομμουνιστής με την ουσιαστική έννοια του όρου, γιατί για να είναι κανείς κομμουνιστής χρειάζεται μεγάλη αφοσίωση, αλλά από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, από την πρώτη φορά μέχρι τώρα με περηφάνια ψηφίζω ΚΚΕ» Διαβάστε περισσότερα...

Μυστήριο: Σήμα από το διάστημα κάθε 16 μέρες

Ένα μυστηριώδες αντικείμενο φαίνεται να στέλνει μηνύματα από το βαθύ διάστημα με ένα σταθερό χρονικό μοτίβο 16 ημερών. Η επιστημονική κοινότητα μιλά για κάτι "πολύ σπουδαίο". Ένα μυστηριώδες "φαινόμενο", 500 εκατομμύρια έτη φωτός μακριά από τη Γη, έχει σαστίσει την επιστημονική κοινότητα καθώς "στέλνει σήματα" κάθε 16 ημέρες.

Οι ερευνητές δεν έχουν αποκρυπτογραφήσει ακόμα τι προκαλεί το φαινόμενο, αλλά έχει αναγνωριστεί ως το πρώτο σταθερό μοτίβο ραδιοκυμάτων από το βαθύ διάστημα.

Τα πρόσφατα ανακαλυφθέντα ραδιοκύματα επαναλαμβάνουν την δραστηριότητά τους κάθε 16 μέρες υποκινώντας τις υποψίες πως κάτι ή κάποιος τα ελέγχει. Συγκεκριμένα, η έρευνα εκπονήθηκε από τον Dongzi Li και τους συνεργάτες του και βασίστηκαν σε δεδομένα που συνέλεξαν από το τηλεσκόπιο CHIME του Πανεπιστημίου British Columbia.

Όπως κατέγραψαν εκπέμπονται 1 με 2 ραδιοκύματα την ώρα σταθερά για 4 ημέρες και μετά ακολουθεί σιωπή 12 ημερών.

Μέχρι σήμερα έχουν ανακαλυφθεί πάνω από 100 τύποι ραδιοκυμάτων όμως κανένα από αυτά δεν είχε παρουσιάσει σταθερή συχνότητα εμφάνισης.

Σύμφωνα με το ScienceNews, τα ραδιοκύματα που προσφάτως εντοπίστηκαν προέρχονται από έναν γαλαξία που βρίσκεται 500 εκατομμύρια έτη φωτός από τη Γη.

Ο Dunkan Lorimer, αστροφυσικός στο Πανεπιστήμιο της Δυτικής Βιρτζίνια στο Morgantown ανέφερε: "Αυτό είναι πολύ σπουδαίο. Είναι πιθανό να μας οδηγήσει σε μια πολύ ενδιαφέρουσα κατεύθυνση σχετικά με την προέλευση των ραδιοκυμάτων".

Βάσει των μέχρι τώρα υποθέσεων τα συγκεκριμένα ραδιοκύματα μπορεί να βρίσκονται σε τροχιά γύρω από κάποιο αστέρι ή μια μαύρη τρύπα.

απο news247.gr Διαβάστε περισσότερα...

Οι καταστροφές των αρχαίων ελληνικών μνημείων από τους Χριστιανούς

Κατέστρεψαν πραγματικά οι Χριστιανοί χιλιάδες αρχαία μνημεία ή πρόκειται για συκοφαντίες των εχθρών του Χριστιανισμού; Το σημερινό μας άρθρο, είναι σίγουρο ότι θα προκαλέσει πολλές αντιδράσεις και συζητήσεις. Και είμαστε βέβαιοι ότι θ’ ακούσουμε τα εξ αμάξης από ορισμένους. Σε παλιότερο άρθρο μας άλλωστε για την Αλεξανδρινή φιλόσοφο και μαθηματικό Υπατία, που σκοτώθηκε από το μαινόμενο χριστιανικό πλήθος, οι κατηγορίες εναντίον μας ήταν πολλές. Δυστυχώς, ορισμένες και ορισμένοι, δεν έχουν μάθει ότι δεν πρέπει να αποκρύπτονται σημαντικά γεγονότα της ιστορίας ακόμα κι αν αυτά μας δυσαρεστούν ή μας στενοχωρούν.

Ο Χριστιανισμός δεν εδραιώθηκε παντού με ειρηνικό τρόπο. Δεν υπήρξε ελεύθερος και ειρηνικός ο ενστερνισμός των νέων θρησκευτικών ιδεών, σε όλα τα μέρη. Στους τρεις πρώτους αιώνες της ύπαρξής του, ο Χριστιανισμός ήταν μειοψηφία στον ελληνορωμαϊκό κόσμο. Μετά την ανακήρυξή του ως επίσημη θρησκεία στη ρωμαϊκή αυτοκρατορία, ο Χριστιανισμός άρχισε να διαδίδεται σταδιακά. Είχε μεγαλύτερη απήχηση στους ελληνόφωνους πληθυσμούς, παρά στους λατινόφωνους. Περισσότερο στα αστικά κέντρα, παρά στις αγροτικές περιοχές. Περισσότερο στις κατώτερες και μεσαίες τάξεις, παρά στις ισχυρές και τις προνομιούχες.

Στις αγροτικές περιοχές, η λατρεία των αρχαίων θεών, παρέμεινε “ζωντανή” ως τον 6ο-7ο αιώνα. Τον 4ο αιώνα, όταν απαγορεύτηκε η αρχαία λατρεία και διατάχθηκε το κλείσιμο ή η κατεδάφιση των αρχαίων ναών και η καταστροφή των αγαλμάτων, σε ελάχιστες περιπτώσεις εκδηλώθηκαν δυναμικές αντιδράσεις για την καταστροφή των ιερών.

Οι Χριστιανοί ιεραπόστολοι, με τις ένοπλες ακολουθίες τους, κατέστρεφαν κατά τις προσηλυτιστικές τους εκστρατείες όλα τα σύμβολα των αλλοθρήσκων. Γκρέμιζαν τα ιερά, εστίες λατρείας, τρομοκρατούσαν τους γεωργούς, ερήμωναν την ύπαιθρο, προκαλούσαν κοινωνική αναταραχή και οικονομική κρίση.

Ο ρήτορας Λιβάνιος (314-393), γνωστός αρχαιολάτρης και φίλος του αυτοκράτορα Ιουλιανού, στην περίφημη επιστολή του στον Μέγα Θεοδόσιο, γράφει χαρακτηριστικά για τους Χριστιανούς:

“Σαρώνουν τα πάντα σαν αφηνιασμένοι χείμαρροι και ερημώνουν την ύπαιθρο. Οι ναοί, αυτοκράτορά μου, είναι κτίσματα των αγρών, η ψυχή τους. Αυτές οι αγριότητες αφανίζουν τους γεωργούς, τους εξαθλιώνουν, καθώς χάνουν το θάρρος τους. Και το αποτέλεσμα: ξεπέφτουν οι χωρικοί, χάνει το Δημόσιο...Επιχειρούν (οι τοπικές εκκλησιαστικές αρχές) τον βίαιο προσηλυτισμό, εισορμούν στα χωριά και με το πρόσχημα του “σωφρονισμού”, επιδίδονται σε ληστείες”. Αυτές οι βαρβαρότητες, προκάλεσαν συσπείρωση και αντίσταση των γεωργικών πληθυσμών.

Ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος, καλεί τους γαιοκτήμονες του Βυζαντίου να εκχριστιανίσουν τους δουλοπάροικους και τους κολίγους στα φέουδά τους, να προσλάβουν ιερείς και να χτίσουν εκκλησίες. Ο Ιωάννης της Εφέσου (6ος αι.), περηφανευόταν ότι κατά την προσηλυτιστική του εκστρατεία, βάφτισε 70.000 ειδωλολάτρες, συχνά με κνούτο και τρομοκρατία. Ο πάπας Γρηγόριος ο Μέγας (5ος αι.), ανακάλυψε ότι στη Σαρδηνία οι χωρικοί δωροδοκούσαν τον κυβερνήτη του νησιού για να τους επιτρέπει να συνεχίζουν ανενόχλητοι την παραδοσιακή τους λατρεία.

Ο Λιβάνιος, στην επιστολή του προς τον Μέγα Θεοδόσιο, είναι καταπέλτης για τον Μέγα Κωνσταντίνο. “...βωμούς εφήκε λακτίζουσιν ανατρέπειν, ιερά δε και νεώς τους μεν έκλεισε, τους δε κατέκαυσε”. Φτάνει μάλιστα να τον κατηγορήσει ότι μετέτρεψε ναούς σε πορνεία: “τους δε βεβήλους αποφοίνας πόρνοις ενοικείν έδωκε” (Λόγος υπέρ των ναών, XVII, 7).

Υπήρξαν βέβαια ορισμένοι φωτισμένοι Χριστιανοί, που προσπάθησαν να συγκεράσουν τη νέα θρησκεία με τις πλούσιες ιδεολογικές παραδόσεις του κλασικού πνεύματος. Σχεδόν πάντα όμως, επικρατούσαν όσοι δεν δέχονταν καν να μελετήσουν τα αρχαία ελληνικά Γράμματα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, ο επίσκοπος της Βιέννης ο οποίος εντρυφούσε στα κείμενα της αρχαίας ελληνικής γραμματείας. Ο πάπας Γρηγόριος Α’ τον επέπληξε σκληρά, λέγοντάς του ότι “είναι απαράδεκτο τα ίδια χείλη να δοξολογούν τον Χριστό και τον Δία”.

Στην Κύζικο του Ελλησπόντου, ο επίσκοπος Ελεύσιος (4ος αι.) γκρέμισε όλους τους αρχαίους ναούς φανατίζοντας τους εκχριστιανισμένους εργάτες του τοπικού νομισματοκοπείου και της βιοτεχνίας ενδυμάτων. Ο σοφιστής Σώπατρος από την Απάμεια, μαθητής του Ιάμβλιχου (4ος αι.), θανατώθηκε με εντολή του Μεγάλου Κωνσταντίνου, κατηγορούμενος ότι “κατέδησε τους ανέμους δι’ υπερβολήν σοφίας” (“έδεσε τους ανέμους με τη μεγάλη σοφία του”) και εμπόδισε τους νοτιάδες να φυσήξουν για να αρμενίσουν τα καράβια προς την πρωτεύουσα.

Ο Συνέσιος ο Κυρηναίος, κατηγορεί τον διοικητή της λιβυκής Πεντάπολης Ανδρόνικο, ότι μετέβαλε “την βασίλειον στοάν, το παλαιόν κριτήριον”, σε τόπο μαρτυρίων.

Ο Ευσέβιος κατηγορεί τον Μέγα Κωνσταντίνο, ότι πρώτος απαγόρευσε να στήνονται αγάλματα θεών, τη λατρεία τους σε ναούς των “εθνικών” και τις ειδωλολατρικές τελετουργίες. Κατέστρεψε το ιερό της Αφροδίτης όπου οι πιστοί έκαναν σπονδές “επί βεβήλων και εναγών βωμών την ακόλαστον τιμώντες Αφροδίτην” .

Κατά τον Ιουλιανό, ο Κωνσταντίνος επέτρεψε να λεηλατηθούν όλοι οι θησαυροί των αρχαίων ναών για να διακηρύξει την περιφρόνησή του προς την αρχαία θρησκεία. Αυτό δεν έγινε όμως από προσωπική απέχθεια του Κωνσταντίνου, άλλωστε ο ίδιος ήταν “εθνικός” και βαφτίστηκε Χριστιανός λίγο πριν τον θάνατό του, αλλά για πολιτικούς και οικονομικούς λόγους: προσπορισμός εσόδων, προπαγάνδα και ικανοποίηση των τοπικών εκκλησιαστικών Αρχών. Όπως γράφει ο χρονογράφος Ιωάννης Μαλάλας, στην Κωνσταντινούπολη δημεύτηκαν οι περιουσίες των αρχαίων ιερών.

Από τους γιους του Μεγάλου Κωνσταντίνου, ο Κώνστας έδωσε εντολή να μην θιγούν οι ναοί έξω από τα τείχη των πόλεων, επειδή εκεί βρίσκονταν τα λαϊκά κέντρα ψυχαγωγίας, ενώ προστατεύονταν στην εποχή του και τα μνημεία των πόλεων. Αντίθετα, ο Κωνστάντιος έδωσε εντολή να κλείσουν όλοι οι αρχαίοι ναοί στις πόλεις και στην ύπαιθρο, απαγόρευσε τη λατρεία των αρχαίων θεών και διέταξε να θανατώνονται όσοι τελούσαν δημόσια λατρευτικές πράξεις. Σύμφωνα με τον Λιβάνιο, επέτρεψε την αρπαγή και καταστροφή των μνημείων που είχαν απομείνει και φρόντισε για τη διανομή των θησαυρών στους έμπιστους της εξουσίας. Με τη συγκατάθεση του Κωνστάντιου, ο Πατριάρχης Αλεξανδρείας Γεώργιος λεηλάτησε πολύτιμα έργα τέχνης και αναθήματα των ναών( Σωζομενός, «Εκκλησιαστική Ιστορία», V, 71, Σωκράτης, «Εκκλησιαστική Ιστορία», III 2). Κατά τον Λιβάνιο η βασιλεία του Κωνστάντιου ήταν ολέθρια για τα αρχαία μνημεία. Κατεδαφίστηκαν ναοί και ιερά, ενώ καταστράφηκαν πολλά αγάλματα. Επίσης, σκοτώθηκαν πολλοί ιερείς. Μετά το «διάλειμμα» του Ιουλιανού (361-363), ακολούθησε ο Ιοβιανός (363-364), ο οποίος «την των ειδώλων εκώλυσε θεραπείαν» (Θεοδώρητος Κύρου, V, 21) και άφησε τις τοπικές εκκλησιαστικές ηγεσίες, να καταστρέφουν ναούς και αγάλματα.

Μέγας Θεοδόσιος: οι διώξεις και οι καταστροφές των αρχαίων μνημείων εντείνονται

Στα χρόνια του Μεγάλου Θεοδοσίου, η αρχαία λατρεία ποινικοποιείται, ισοδυναμεί με έγκλημα καθοσιώσεως. Καταστράφηκαν ακόμη και τα μη λατρευτικά αγάλματα. Ο έπαρχος Κυνήγιος, ανέλαβε με αυτοκρατορική εντολή το 384, την εξαφάνιση της παλαιάς θρησκείας με βία, τρομοκρατία και βανδαλισμούς, σύμφωνα με τον Λιβάνιο.

Χρησιμοποίησε στρατιώτες για την κατεδάφιση μνημείων και έριχνε στα χυτήρια τα χρυσά και αργυρά έργα τέχνης. Ο Λιβάνιος κατηγορεί τους μοναχούς ότι ευθύνονταν για τις καταστροφές πολλών αρχαίων ναών. Ο Θεοδώρητος γράφει ότι ο άγιος Αντώνιος έστειλε τους μοναχούς Μακάριο κα Ισίδωρο με κουστωδία σε μια νησίδα του Νείλου γεμάτη από αρχαία μνημεία και καλλιτεχνήματα, όπου κατέστρεψαν τα πάντα.

Ο Ευνάπιος γράφει ότι Χριστιανοί μοναχοί ,κατά την εισβολή των Βησιγότθων στην Ελλάδα (τέλη 4ου αιώνα), προέτρεπαν τους βάρβαρους να πυρπολούν και να ξεθεμελιώνουν αρχαίους ναούς και ιερά. Ο ίδιος γράφει για τους μοναχούς ότι «ο δε βίος αυτοίς συώδης» (συς=γουρούνι). Και τα έργα τους «μύρια κακά και άφραστα».

Στην Γάζα υπήρχαν οχτώ σπουδαίοι αρχαίοι ναοί, από τους οποίους το Μαρνείον εθεωρείτο «ενδοξότερον πάντων των ιερών των απανταχού», το ενδοξότερο της οικουμένης. Ο επίσκοπος Πορφύριος, ζήτησε από τον αυτοκράτορα Αρκάδιο να τα καταστρέψει. Η σύζυγος του Αρκάδιου Ευδοξία, έπεισε τον διστακτικό αυτοκράτορα να συναινέσει. Την όλη επιχείρηση, ανέλαβε ο Κυνηγός, άνθρωπος της Αυλής και την έφερε εις πέρας. Λεπτομέρειες δίνει στο έργο του, ο Μάρκος ο Διάκονος.

Ο Βυζαντινός χρονογράφος Γ. Κεδρηνός, ο Σωκράτης και ο επίσκοπος Κύρου Θεοδώρητος, γράφουν για «δράση» του Πατριάρχη Αλεξανδρείας Θεόφιλου (4ος αι.). Ο Κεδρηνός αναφέρει, ότι ύστερα από αξίωσή του αφανίσθηκαν «τα ιερά πάντα των Ελλήνων» και όλα τα αγάλματα «εχωνεύθησαν» (τα έλιωσαν σε χυτήριο).

Ο Θεόφιλος πρωτοστάτησε στην καταστροφή του Σαράπειου, την πυρπόληση της βιβλιοθήκης της Αλεξάνδρειας και τον κατακερματισμό του περίφημου αγάλματος του Σάραπι, έργο του αρχαίου Αθηναίου γλύπτη Βρυάξιδος.

Για τους βανδαλισμούς των Χριστιανών της Αιγύπτου, γράφει ο Jacques Lacarriere στο έργο του «Άνθρωποι Μεθυσμένοι από Θεό»: Σε κάθε διωγμό των θεών της ειδωλολατρίας επαναλαμβάνονται οι ίδιες σκηνές φρίκης, οι ίδιες κινήσεις του πλήθους, οι ίδιες κραυγές μίσους με φόντο τα κατασυντριμμένα αγάλματα στους δρόμους, τους πυρπολημένους ναούς και την καταδίωξη των πιστών της παλαιάς θρησκείας ως τα άδυτα των ναών».

Το παράδοξο είναι ότι ο Θεόφιλος, διόρισε επίσκοπο Πτολεμαΐδος (Κυρηναϊκής, στη σημερινή Λιβύη), τον νεοπλατωνικό φιλόσοφο και ρήτορα Συνέσιο, ο οποίος δήλωνε ανοιχτά ότι είναι οπαδός της παλαιάς θρησκείας (F. Tinnefeld).

Η εκστρατεία κατά των ειδώλων, είχε ιδιοτελή κίνητρα και εντασσόταν στους ανταγωνισμούς για εξουσία και επιρροή.

Στην Αλεξάνδρεια επίσης, ο επίσκοπος Γεώργιος, με αυτοκρατορική άδεια, επιχειρεί, συνοδευόμενος από στρατιωτική δύναμη, εισβολή στους ναούς και αρπάζει τα αναθήματα (αφιερώματα) και τα διακοσμητικά έργα τέχνης. Επικεφαλής πλήθους Χριστιανών, διαπομπεύει στους δρόμους της πόλης τα αρχαία ελληνικά λατρευτικά αγάλματα. Οι πιστοί της παλαιάς θρησκείας ξεσηκώθηκαν. Ακολούθησαν συμπλοκές με τους Χριστιανούς. Οι «Ελληνιστές», συνέλαβαν τον Γεώργιο και τον έριξαν στην πυρά! Μάλιστα, κατά τον Φώτιο, τον έδεσαν πάνω σε μια καμήλα, τον κατακρεούργησαν και τον έριξαν στη φωτιά μαζί με την καμήλα! (Patrologia Graeca, τ.104).

Ο επίσκοπος της Λαμψάκου Παρθένιος, ισοπέδωσε όλα τα αρχαία μνημεία της περιοχής του. Στην Κύζικο, ο επίσκοπος Ελεύσιος πρωτοστάτησε στην καταστροφή αγαλμάτων. Στο προάστιο της Αντιόχειας Δάφνη, καταστράφηκε το περίφημο άγαλμα του Απόλλωνος Δαφναίου. Στην Καισάρεια της Καππαδοκίας, Χριστιανοί κατεδάφισαν τους ναούς του Δία και του Απόλλωνα και το ιερό της Τύχης. Στη Μήρο της Φρυγίας, οι «χρισταμύντορες» Μακεδόνιος, Θεόδουλος και Τατιανός «… νύκτωρ επεισελθόντες (στον αρχαίο ναό) τα αγάλματα συνέτριψαν» (Ευνάπιος V, II, 1-2).

Ο επίσκοπος Απάμειας Μάρκελλος, πυρπόλησε και ισοπέδωσε, με τη βοήθεια 2.000 στρατιωτών, τον ναό του Δία. Ενώ παρακολουθούσε την πυρπόληση ενός αρχαίου ναού στον Αυλώνα, πιστοί της αρχαίας θρησκείας, τον περικύκλωσαν αιφνιδιαστικά και τον έριξαν στην πυρά. Η Εκκλησία μας τον ανακήρυξε άγιο. Ο Κύριλλος, διάκονος στην Ηλιούπολη του Λιβάνου, κατακομμάτιασε πολλά αρχαία αγάλματα.

Οι ειδωλολάτρες, όπως γράφει ο Θεοδώρητος, όχι μόνο τον θανάτωσαν, αλλά έφαγαν και το συκώτι του! Το 421, μοναχοί μπήκαν στην Ιερουσαλήμ και πυρπόλησαν αρχαίους ναούς συναγωγές.

Όλα αυτά δημιούργησαν εμφυλιοπολεμικό κλίμα και οδήγησαν σε συγκρούσεις, αντεκδικήσεις και ωμότητες.

Ο έπαρχος Ρουφίνος γκρέμισε τον ναό του Ερμή στην Αντιόχεια (376) και ο έπαρχος Γράκχος ισοπέδωσε τον ναό του Μίθρα (377). Το 393, ο Ρωμαίος αξιωματούχος Jovius κατέστρεψε τους αρχαίους ναούς της Καρχηδόνας.

Ο αξιωματούχος Maternus Kynegius, ανέλαβε μετά από εντολή του Μεγάλου Θεοδοσίου, την καταστροφή αρχαίων ναών και καλλιτεχνημάτων στις ανατολικές επαρχίες. Όταν πέθανε (388), ενταφιάστηκε στην εκκλησία των Αγίων Αποστόλων, όπου βρισκόταν το νεκροταφείο των αυτοκρατόρων.

Αλλά και ο ίδιος ο Θεοδόσιος, όπως γράφει ο Σωζομενός, μετέτρεψε τον ναό της Άρτεμης στην Κωνσταντινούπολη σε πορνείο, τον ναό της Αφροδίτης σε αμαξοστάσιο, ενώ γύρω από αυτόν έχτισε καταλύματα για άπορες πόρνες!

Μόνο ο Ουάλης, από τους αυτοκράτορες που διαδέχτηκαν τον Ιουλιανό, έδειξε ανοχή στην αρχαία θρησκεία και αυτό, γιατί είχε προσχωρήσει στον αρειανισμό. Ο Γρηγόριος ο Θεολόγος, τον αποκαλεί «μισοχριστότατον».

Καταστροφές ναών, αγαλμάτων και βιβλίων από τον 5ο αιώνα και έπειτα

Ο τέταρτος αιώνας, ήταν πιο καταστροφικός της ιστορίας του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού. Οι καταστροφές όμως συνεχίστηκαν και τους επόμενους αιώνες.

Ο Θεοδόσιος Β’ με τον νόμο 23 του 423, απειλεί τους πιστούς των παλαιών λατρειών με θάνατο και εξορία. Νομοθετείται επίσης καταστροφή όλων των βιβλίων που είναι αντίθετα στη χριστιανική παιδεία.

Όλα τα κείμενα της κλασικής γραμματείας, ρίχνονται στην πυρά. Με νόμο τον 436, γκρεμίζονται όλοι οι αρχαίοι ναοί που είχαν μείνει ανέπαφοι και συντρίβονται τα αγάλματα. Οποιαδήποτε ανυπακοή ή αντίσταση, συνεπαγόταν θανατική ποινή.

Το 451, ο Μαρκιανός νομοθέτησε την εξάλειψη των αρχαίων ναών και αγαλμάτων, απείλησε με θάνατο τους ειδωλολάτρες και με βαρύτατες ποινές τους κρατικούς υπαλλήλους που δεν εφάρμοζαν αυστηρά τον νόμο.

Το 472, ο Λέων Α’, χαρακτηρίζει έγκλημα κατά του κράτους τη λατρεία των ειδώλων. Οι κατοικίες όπου τελείται παγανιστική λατρεία, δημεύονται.

Στα χρόνια του Ιουστινιανού, ολοκληρώνεται η καταστροφή των λειψάνων του αρχαίου πολιτισμού.

Ο επίσκοπος Ιωάννης της Εφέσου, γκρέμισε αρχαίους ναούς, θρυμμάτισε αγάλματα και καυχιόταν ότι έκαψε 2.000 ειδωλολατρικά βιβλία. Στη νησίδα Φίλαι του Νείλου, η αρχαία λατρεία, συνεχιζόταν ως τα χρόνια του Ιουστινιανού. Ο στρατηγός Ναρσής, διέκοψε τη λειτουργία του ναού που υπήρχε εκεί, συνέλαβε τους ιερείς και έστειλε όλα τα αγάλματα στην Κωνσταντινούπολη. Οι τοιχογραφίες καλύφθηκαν με πηλό από τον ποταμό και πάνω σ’ αυτόν ζωγραφίστηκαν χριστιανικές παραστάσεις.

Το 529, απαγορεύθηκε η διδασκαλία της φιλοσοφίας και επιβλήθηκε το κλείσιμο των σχολών της Αθήνας.

Το 559, επί Ιουστινιανού και πάλι, διαπομπεύτηκαν στην Κωνσταντινούπολη πιστοί της αρχαίας θρησκείας, ενώ έργα τέχνης που κοσμούσαν τα σπίτια τους και οι βιβλιοθήκες τους, ρίχτηκαν στην πυρά. Ο Ιουστινιανός το 562 διέταξε να καούν έργα αρχαίων συγγραφέων και πίνακες ζωγραφικής.

Ο νεοπλατωνικός γραμματικός Παμπρέπιος, μαθητής του Πρόκλου, θανατώθηκε. Ο φιλόσοφος Ιεροκλής, στα χρόνια του Ζήνωνα, βασανίστηκε φριχτά.

Ο χριστιανισμός, εδραιώθηκε σχετικά γρήγορα στις ανατολικές επαρχίες και τις περιοχές της Β. Αφρικής. Αντίθετα στην Ελλάδα, και κυρίως στην Αθήνα, αντιμετώπισε αντιδράσεις και δυσκολίες.

Ίσως γι’ αυτό η ονομασία «Έλληνας», τουλάχιστον ως την εποχή των σταυροφοριών, ήταν μειωτική. Ο βυζαντινός συγγραφέας Ιωάννης Μόσχος (7ος αι.), αποκαλεί τους Έλληνες «Σαρακηνούς», δηλαδή τους ταυτίζει με τους Άραβες! Και μόλις το 1237, ο αυτοκράτορας της Νίκαιας Ιωάννης Βατάτζης σε επιστολή του προς τον πάπα Γρηγόριο Θ’ γράφει ότι «εν τω γένει των Ελλήνων η σοφία βασιλεύει». Τους λόγους της ταύτισης των Ελλήνων με την ειδωλολατρία και την απαξιωτική σημασία της λέξης «Έλληνας» στα βυζαντινά χρόνια, θα εξετάσουμε σε μελλοντικό μας άρθρο.

Πηγές: ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ «Η ΛΕΗΛΑΣΙΑ ΚΑΙ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΩΝ», Έκτη έκδοση, Εκδόσεις Πιρόγα. απο ΠρωτοΘεμα του Μιχαλη Στουκα

Διαβάστε περισσότερα...

ο «Μαύρος Ιππότης»

Το μυστηριώδες μαύρο αντικείμενο που αιωρείται στο διάστημα και ουδείς γνωρίζει τι ακριβώς είναι.

Ποιος είναι ο «Μαύρος Ιππότης» που αιωρείται πάνω από τη γη και έγινε διαστημικός θρύλος. Τι αναφέρουν οι ιστορίες συνωμοσίας για το άγνωστης προέλευσης αντικείμενο που βρίσκεται εδώ και μισό αιώνα σε τροχιά γύρω από τη Γη... Τα τελευταία 50 χρόνια βρίσκεται σε τροχιά γύρω από τη Γη αλλά κανείς δεν γνωρίζει τι ακριβώς είναι. Ονομάστηκε «Μαύρος Ιππότης πιθανώς λόγω του χρώματος του και δεν είναι λίγοι εκείνοι που θεωρούν πως είναι ηλικίας 13.000 ετών και εξωγήινης προέλευσης.»...

Όλα άρχισαν το 1954 όταν δημοσιεύματα αμερικανικών εφημερίδων ανέφεραν ότι η αεροπορία των ΗΠΑ είχε εντοπίσει στην τροχιά της Γης δύο δορυφόρους, παρά το ότι εκείνη την εποχή ουδείς είχε την τεχνογνωσία να θέσει σε τροχιά τεχνητούς δορυφόρους.

Τα δημοσιεύματα επικαλούνταν ως πηγή τον απόστρατο επισμηναγό Donald Keyhoe, που έδωσε την σχετική πληροφορία. Την ίδια χρονιά δημοσίευμα του περιοδικού Aviation Week and Space Technology προκάλεσε την οργή του Πενταγώνου, που προσπαθούσε να κρατήσει μυστικές όσες πληροφορίες διέθετε για το μυστηριώδες μαύρο αντικείμενο που αιωρείται στο διάστημα.

Έξι χρόνια αργότερα, τον Φεβρουάριο του 1960 δημοσίευμα του περιοδικού TIME έκανε λόγο για εντοπισμό από το αμερικανικό ναυτικό ενός άγνωστου αντικειμένου, το οποίο αρχικά θεωρείτο σοβιετικός δορυφόρος κατασκοπείας. Ωστόσο, σε δεύτερο άρθρο το περιοδικό ανέφερε ότι επρόκειτο για τα συντρίμμια ενός δορυφόρου της πολεμικής αεροπορίας.

Από τότε οι θεωρίες συνωμοσίας «πήραν φωτιά». Αναρίθμητα δημοσιεύματα σε εφημερίδες, περιοδικά και αργότερα σε blogs με «ειδικούς» που προσπάθησαν και προσπαθούν να εξηγήσουν το φαινόμενο.

Κάποιοι υποστήριξαν ότι πρόκειται για έργο εξωγήινων και ότι ο «Μαύρος Ιππότης» τέθηκε σε τροχιά γύρω από τη Γη πριν από 13.000 χρόνια.

Πολλά έχουν ειπωθεί για το μυστηριώδες αντικείμενο που βρίσκεται στον μακρύ κατάλογο των φαινομένων που παραμένουν ανεξήγητα παρά την εξέλιξη της τεχνολογίας. Κάποιες από τις θεωρίες που σχετίζονται με τον Μαύρο Ιππότη θέλουν τον μεγάλο εφευρέτη Νίκολα Τέσλα, να έχει λάβει επαναλαμβανόμενο ραδιοσήμα από τον δορυφόρο το 1899, ενώ το ίδιο σήμα ισχυρίζονται ότι έλαβαν Νορβηγοί ραδιοερασιτέχνες τη δεκαετία του 1920....

Φωτογραφίες του 1998 από το διαστημικό λεωφορείο Εντέβορ (αποστολή STS 88), απεικονίζουν ένα ασυνήθιστης μορφής αντικείμενο σε χαμηλή τροχιά. Προσπαθώντας να δώσουν μια λογική εξήγηση, οι επιστήμονες είπαν ότι επρόκειτο για μία θερμική κουβέρτα που είχε απορριφθεί κατά τη διάρκεια ενός διαστημικού περιπάτου, ενώ ήταν σε εξέλιξη οι εργασίες για την κατασκευή του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμου

Δεκαετίες μετά οι θεωρίες για τον μυστηριώδη Μαύρο Ιππότη δεν έχουν σταματήσει ενώ οι επιστήμονες εξακολουθούν να υποστηρίζουν ότι ενδεχομένως να πρόκειται για συντρίμμια κάποιου άλλου δορυφόρου ή ακόμη και για οφθαλμαπάτη....

απο ΜτΧ

Διαβάστε περισσότερα...

Εντοπίστηκε ο πρώτος δυνητικά κατοικήσιμος πλανήτης στο μέγεθος της Γης

Το διαστημικό τηλεσκόπιο TESS της NASA εντόπισε τον πρώτο δυνητικά κατοικήσιμο εξωπλανήτη στο μέγεθος της Γης, σε τροχιά γύρω από έναν αστέρα περίπου 100 έτη φωτός μακριά. Τα ευρήματα ανακοινώθηκαν τη Δευτέρα, κατά τη διάρκεια της 235ης συνάντησης της Αμερικανικής Αστρονομικής Εταιρείας στη Χονολουλού.

Ο πλανήτης αυτός είναι μέρος ενός συστήματος πολλαπλών πλανητών γύρω από τον αστέρα TOI 700 στον αστερισμό του Ντοράντο. Είναι μόνο όσο το 40% της μάζας και του μεγέθους του ήλιου μας, με τη μισή θερμοκρασία επιφάνειας.

Ο πλανήτης είναι γνωστός ως TOI 700 d, ένας από τους τρεις σε τροχιά γύρω από τον αστέρα. Βρίσκεται ακριβώς στη σωστή απόσταση για να υποστηρίξει το υγρό νερό στην επιφάνεια της κατοικήσιμη ζώνης του.

Οι αστρονόμοι επιβεβαίωσαν την ανακάλυψή τους χρησιμοποιώντας τις υπέρυθρες ικανότητες του διαστημικού τηλεσκοπίου Spitzer της NASA. Εχουν επίσης καταφέρει να σχηματοποιήσουν το πιθανό περιβάλλον του πλανήτη για να διερευνήσουν περαιτέρω την δυνατότητα αποίκησής του.

Το εύρημα είναι συναρπαστικό για τους αστρονόμους, επειδή είναι ένας από τους λίγους επιλεγμένους δυνητικά κατοικήσιμους πλανήτες που ανακαλύφθηκαν έξω από το ηλιακό μας σύστημα, ο οποίος τυχαίνει να είναι το μέγεθος της Γης.

Ο TOI 700 d είναι ο πιο μακρινός από τους τρεις πλανήτες, ολοκληρώνοντας την τροχιά γύρω από τον αστέρα του κάθε 37 γήινες ημέρες. Από το αστέρι του, ο πλανήτης λαμβάνει περίπου το 86% της ενέργειας που ο ήλιος προμηθεύει στη Γη. Πιστεύεται, δε, ότι μια πλευρά του είναι πάντα εκτεθειμένη στο φως της ημέρας.

Οι άλλοι δύο πλανήτες στο σύστημα, οι TOI 700 b και c, είναι διαφορετικοί. Ο πιο κοντινός στο αστέρι του πλανήτης, b, έχει επίσης το μέγεθος της Γης και είναι βραχώδης όπως ο πλανήτης μας και περιστρέφεται γύρω από το αστέρι κάθε 10 ημέρες. Ο μεσαίος πλανήτης, c, θεωρείται ότι έχει πολλά αέρια και εκτιμάται ότι είναι μεταξύ του μεγέθους της Γης και του Ποσειδώνα, ολοκληρώνοντας μια τροχιά κάθε 16 ημέρες.

Στο μέλλον, αποστολές όπως το διαστημικό τηλεσκόπιο James Webb της NASA, που ξεκινούν το 2021, θα μπορούσαν να εξακριβώσουν αν οι πλανήτες έχουν ατμόσφαιρες και τις συνθέσεις τους. Διαβάστε περισσότερα...

Ιλιαδα απο τον Boris Johnson

Διαβάστε περισσότερα...